بررسی مقایسهای اثربخشی "مخلوط اکسیژن و N2O و دگزامتازون" با "رمیفنتانیل و دگزامتازون" در کنترل زایمان بیدرد: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده
نویسندگان
1 استادیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.
2 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.
3 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.
4 دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.82723.6215چکیده
مقدمه: درد زایمان معمولاً شدید است و عدم تسکین آن میتواند تأثیر منفی بر وضعیت فیزیولوژیک مادر داشته باشد. اندازهگیری دقیق و درمان مناسب درد، چالشی بزرگ برای کادر پزشکی و پرستاری محسوب میشود. گزینههای متعددی برای تسکین درد در دوران زایمان وجود دارد که هر یک خطرات و مزایای خاص خود را دارند. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی انتونکس و دگزامتازون در مقایسه با رمیفنتانیل و دگزامتازون در کنترل زایمان بیدرد انجام شد. روشکار: مطالعه حاضر در سال 98-1397 بر روی 100 زن باردار گراوید 1 در فاز فعال زایمان از میان مراجعهکنندگان به بیمارستان علوی شهرستان اردبیل انجام شد. گروه A تحت بی دردی با استنشاق مخلوط اکسیژن و N2O(انتونکس) و دگزامتازون و گروه B تحت بیدردی با تزریق رمیفنتانیل و دگزامتازون قرار گرفتند. نمره درد بر مبنای VAS قبل از مداخله و در دقایق 30، 60، 120 و 180 بعد از مداخله اندازهگیری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 25) و آزمونهای تی مستقل و منویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: شدت درد در مادرانی که از رمیفنتانیل و دگزامتازون استفاده کرده بودند در زمانهای 30، 60، 120 و 180 دقیقه بهطور قابل توجهی پایینتر از گروه انتونکس و دگزامتازون بود. تفاوت معناداری در اندیکس های مامایی (233/0=p) و عوارض نوزادی (25/0=p) در دو گروه مشاهده نگردید. نتیجه گیری: استفاده همزمان رمیفنتانیل و دگزامتازون در مقایسه با استفاده از انتونوکس و دگزامتازون بهدلیل ایجاد بی دردی مطلوب تر در حین زایمان توصیه می گردد.