بررسی تأثیر پوشش‌دهی تخم‌مرغ با استفاده از بیوپلیمر نشاسته-اسید اولئیک اصلاح شده با پرتو فرابنفش بر افزایش کیفیت و ماندگاری تخم‌مرغ

نویسندگان

1 استادیار گروه شیمی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

2 دانشگاه زنجان . دانشکده کشاورزی گروه صنایع غذایی

3 استادیار گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان

doi
10.22034/fr.2021.32997.1664
چکیده

< p>زمینه مطالعاتی: پوشش دهی تخم مرغ با هدف افزایش ماندگاری و کیفیت تخم مرغ در طی مدت انبارمانی محصول هدف: در میان مواد غذایی، تخم‌مرغ به علت داشتن میزان بالای پروتئین، اسید آمینه‌های ضروری و ویتامین‌های محلول در چربی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در تخم‌مرغ مقداری آب و گاز دی‌اکسید کربن وجود دارد که موجب حفظ کیفیت و تازگی تخم‌مرغ می‌شوند. این دو جزء، طی دوره نگهداری تخم‌مرغ، از منافذ موجود در پوسته خارج می‌شوند، به‌این‌ترتیب کیفیت تخم‌مرغ اُفت می‌کند. در این پژوهش به‌منظور جلوگیری از خروج آب و گاز دی‌اکسید کربن موجود در تخم‌مرغ، از روش پوشش‌دهی سطح تخم‌مرغ با محلول نشاسته-اسید اولئیک در جهت افزایش کیفیت و ماندگاری آن استفاده شد. روش کار: در این پژوهش از 75 عدد تخم‌مرغ در قالب طرح کامل تصادفی با 5 گروه آزمایشی و هر گروه شامل 15 عدد تخم‌مرغ در مدت زمان هفت هفته مورد بررسی قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد( تخم‌مرغ بدون پوشش)، تخم‌مرغ‌های پوشیده شده با محلول نشاسته-اسید اولئیک اصلاح شده به کمک پرتوی فرابنفش (UV-C) در بازه‌های زمانی 0، 30، 60 و 90 دقیقه بود. طی دوره نگهداری هفت هفته‌ای و در زمان‌های مشخص( هفته صفرم(بلافاصله بعد از پوشش‌دهی)، هفته اول، هفته سوم، هفته پنجم و هفته هفتم) تخم‌مرغ‌های پوشش‌دار و فاقد پوشش مورد ارزیابی کمی و کیفی قرار گرفتند. نتایج: ارزیابی کیفیت تخم‌مرغ براساس اندیس هاو و اندیس زرده نشان دادند که، در هفته هفتم دوره نگهداری برای تخم مرغ های پوشیده شده با نشاسته-اسید اولئیک و نشاسته-اسید اولئیک اصلاح شده با UV-C به مدت 90 دقیقه بیشتر از این اندیس ها در تخم مرغ های فاقد پوشش در هفته اول بودند. نتیجه‌گیری نهایی: با استفاده از پوشش دهی تخم‌مرغ‌ با نشاسته-اسید اولئیک و نشاسته-اسید اولئیک اصلاح شده با UV-C به مدت 90 دقیقه می توان ماندگاری تخم مرغ را تا بیش از دو برابر