تحلیل انتقادی روش سید محمدجواد شبیری در بازیابی منابع آثار روایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد دانشگاه تربیت مدرس
4 استادیار بنیاد دایرة المعارف اسلامی
doi
10.30479/mfh.2021.2494چکیده
«بازیابی منابع» آثار روایی به مفهوم شناسایی منابع آثار روایی موجود، از حدود دو دهه پیش در ایران، مورد توجه پژوهشگران حوزه حدیث قرار گرفته است. سید محمدجواد شبیری اولین گامهای مطالعه روشمند در این موضوع را با ارائه مقالاتی برداشت. وی روشی سندی - متنی شامل پنج مؤلفه در بازیابی منابع آثار روایی معرفی کرد و آن را در شناسایی منابع «الغیبة» نعمانی به کار گرفت. در این مقاله، پژوهشهای شبیری در حوزه بازیابی منابع آثار روایی مورد مطالعه، تحلیل و نقد قرار گرفته تا چیستی، نحوه به کارگیری و میزان کارآمدی آن بررسی شود. حاصل این بررسی، استخراح ده مؤلفه در روش وی در بازیابی منابع آثار روایی است. اشکالهایی در اصل و نحوه اجرای برخی از این مؤلفهها وجود دارد که در صورت برطرف شدن، این روش میتواند روشی کارآ و موثر در بازیابی منابع آثار روایی باشد.
