دستهبندی ریسکهای بینالمللی مؤثر بر انتخاب روش ورود به بازارهای خارجی مورد مطالعه: صنعت خودرو ایران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی
2 عضو هیات علمی دانشگاه مازندران
3 کارشناس استراتژی و برنامهریزی شرکت ایرانخودرو
doi
چکیده
هدف اصلی از انجام این تحقیق، طبقهبندی ریسکهای بینالمللی پیش روی شرکتهای خودروساز ایرانی فعال در بازارهای بینالمللی و بررسی رابطه این ریسکها و انتخاب شیوه ورود به کشورهای گوناگون به وسیله این شرکتها بود. جامعه آماری این تحقیق را شرکتهای تولیدکننده فعال در صنعت خودرو که طی 5 سال اخیر(1385-1390) در بازارهای خارجی وارد شدهاند، تشکیل میداد. واحد تحلیل دادهها زوج «شرکت ـ پروژه» انتخاب گردید و برای طبقهبندی ریسکها از آزمون تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. به این ترتیب ریسکهای بینالمللی در قالب چهار نوع ریسک خاص کشور میزبان و ریسک خاص صنعت، ریسک خاص شرکت و ریسک خاص کشور مبدأ طبقهبندی گردید. همچنین رابطه میان ریسکهای بینالمللی و انتخاب شیوه ورود با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن بررسی شد که نتیجه آن تأیید رابطه ریسک خاص کشور میزبان و ریسک خاص صنعت با انتخاب شیوه ورود بود؛ به عبارت بهتر با توجه به نتایج به دست آمده و با افزایش ریسکهای مزبور، انتخاب شیوه ورود به سمت صادرات رفته و با کاهش آنها، شیوه ورود به سمت همکاری مشترک و سرمایهگذاری مستقیم خارجی سوق پیدا میکند. از طرف دیگر مشخص شد که رابطه میان انتخاب شیوه ورود و ریسک خاص صنعت و ریسک خاص کشور مبدأ معنادار نمیباشد.
