تاثیر توابع کرنل بر شاخص خشکسالی SPEI و مشخصههای خشکسالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری/ گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی خمینی، قزوین
2 استاد/ گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین
doi
چکیده
برنامهریزی و مدیریت خشکسالی مبتنی بر شناخت خشکسالی، مشخصههای آن و گستردگی مکانی و زمانی آن است. در تحقیق حاضر شاخص بارش و تبخیر و تعرق استاندارد شده (SPEI) دوازده ماهه در دوازده ایستگاه قدیمی حوضه زایندهرود با اعمال چهار کرنل شامل مستطیلی، مثلثی، دایرهای و گوسی با حداکثر وزن ماه پنجم برآورد گردید و تاثیر کرنلها بر مشخصه-های خشکسالی ارزیابی شد. نتایج بررسی سری زمانی شاخص SPEI در ارتباط با چهار مشخصه خشکسالی یعنی زمان رخداد، تداوم، بزرگی و شدت خشکسالی حاکی از حساسیت بالاتر سایر کرنلها نسبت به کرنل مستطیلی در شناسایی خشکسالی بود. کرنل مستطیلی دارای حداکثر ضریب تغییرات در هر تداوم خشکسالی است. کرنل گوسی در تداوم و بزرگی خشکسالی و کرنل دایرهای در شدت خشکسالی کمترین ضریب تغییرات را بخود اختصاص دادند. همچنین کرنل گوسی در مقایسه با سایر توابع از حساسیت بیشتری در آشکار سازی نوسانات خشکسالی برخوردار است و زودتر از سایر توابع علائم مواجهه با خشکسالی را آشکار میسازد. در مجموع نتایج حاصل از این مطالعه نشان میدهد استفاده از اوزان یکسان و در واقع کرنل مستطیلی برای کلیه ماههای مورد استفاده در تحلیل خشکسالی میتواند منجر به بیش یا کم برآوردی پارامترهای مختلف خشکسالی گردد.
