ارتباط بیاحترامی و بدرفتاری حین زایمان با افسردگی پس از زایمان در مادران مراجعهکننده به مراکز جامع سلامت شهر سقز در سال 1402
نویسندگان
1 مربی گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت بالینی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
2 استاد گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت بالینی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
4 مربی گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت بالینی، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.84485.6286چکیده
مقدمه: شناسایی عوامل خطر بروز اختلالات روانی بعد از زایمان نظیر افسردگی، با توجه به اهمیت و عوارض آن، گامی در جهت ارتقای سطح سلامت مادران است، بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بیاحترامی و بدرفتاری حین زایمان با افسردگی پس از زایمان انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی در سال 1402 بر روی 348 نفر از مادران واجد شرایط مراجعهکننده به مراکز جامع سلامت شهر سقز که بهصورت خوشه ای انتخاب شده بودند، انجام گرفت. ابزار گردآوری دادهها شامل: فرم ثبت مشخصات دموگرافیک و بالینی، چکلیست بیاحترامی و بدرفتاری حین زایمان و پرسشنامه افسردگی پس از زایمان ادینبورگ بود که بهوسیله مصاحبه با شرکت کنندگان تکمیل شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار STATA (نسخه 14) و آزمونهای رگرسیون لجستیک تک متغیره و چندگانه انجام گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: بر اساس نتایج، 235 نفر (2/68%) از شرکتکنندگان در مطالعه حداقل یک مورد بیاحترامی و بدرفتاری حین زایمان را تجربه کرده بودند و میانگین نمره کلی آن 3/1±47/1 (دامنه 6-0) بود. شایع ترین فرم بی احترامی و بدرفتاری تجربه شده توسط زنان، مراقبت بدون رضایت (3/59%) و ترک مراقبت (9/30%) و کمترین آن در بُعد تبعیض (3/2%) بود. میزان افسردگی پس از زایمان 1/32% بود. بر اساس نتایج آنالیز رگرسیون چندگانه، داشتن تحصیلات دبیرستان (02/0=p) و دانشگاهی (04/0=p) و حمایت بالای همسر (05/0=p) در بروز افسردگی پس از زایمان، نقش پیشگیرانه و داشتن همراه زایمانی آموزش ندیده (042/0=p)، نداشتن همراه زایمانی (048/0=p) و تجربه بیاحترامی و بدرفتاری حین زایمان (001/0=p)، نقش مؤثری در بروز افسردگی پس از زایمان داشت. نتیجه گیری: ارتقاء سطح مراقبت های ارائه شده حین زایمان با استفاده از آموزش پرسنل مامایی در خصوص اهمیت تکریم مادران و پایش مرتب عملکرد آنها، نقش مهمی در پیشگیری از اختلالات روانی بعد از زایمان دارد.