فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کموتراپی نئوادجوانت با هدف کاهش سایز تومور، افزایش شانس جراحی نگه‌دارنده پستان و درمان میکرومتاستاز­های مخفی به‌کار می­ رود. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط یافته­ های رادیولوژیک اولیه بیماران در پیش‌بینی پاسخ به درمان کموتراپی بر اساس پاتولوژی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی در سال 1403-1400 بر روی 151 نفر از بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امید مشهد که توسط سونوگرافی و ماموگرافی برایشان تشخیص سرطان پستان گذاشته شده بود و کاندید کموتراپی نئوادجوانت بودند، انجام گرفت. میزان پاسخ به درمان کموتراپی نئوادجوانت توسط پاتولوژیست بر اساس پروتکل CAP از 0 تا 3 مشخص می­ شد. میزان مارکرهای IHC نیز توسط پاتولوژیست تعیین گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 27) و آزمون‌های کروسکال والیس و من‌ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: بین میانگین her2neu و Ki67 با شکل ماموگرافیک توده و بین میزان بیان ER و PR با composition ماموگرافیک پستان ارتباط معناداری مشاهده شد (05/0>p). همچنین بین میانگین ER با شکل سونوگرافیک توده و میانگین Ki67 و ER با حاشیه سونوگرافیک توده ارتباط آماری معناداری مشاهده شد (05/0>p). حاشیه سونوگرافیک توده نیز روند کاهشی معناداری با پاسخ به کموتراپی نئوادجوانت در بیماران با سرطان پستان نشان داد (05/0>p). نتیجه ­گیری: بین شکل ماموگرافیک توده و composition ماموگرافیک پستان با مارکر­های IHC و شکل و حاشیه سونوگرافیک توده با میزان مارکرهای IHC ارتباط آماری معناداری وجود داشت. همچنین بیماران با شکل بیضی و حاشیه میکرولبوله، واضحاً پاسخ به درمان بهتری را بر اساس پروتکل CAP نشان دادند که نشان‌دهنده پاسخ به درمان بهتر در گروه بیماران با شکل بیضی و حاشیه میکرولبوله در سونوگرافی بود.