بررسی مونوتراپی سفازولین در مقابل پروفیلاکسی سفازولین به همراه آزیترومایسین در عفونت غیراورژانسی سزارین زنان باردار: کارآزمایی بالینی تصادفی شده

نویسندگان

1 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران.

2 دستیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

3 متخصص زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 دستیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

5 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، هرمزگان، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2025.78938.6042
چکیده

مقدمه: خطر ابتلاء به عفونت در زنان باردار با سزارین بیشتر از زنان باردار با زایمان طبیعی است. برای کاهش احتمال ابتلاء به این عفونت، از آنتی‌بیوتیک‌ها به‌صورت رژیم­ های پروفیلاکسی استفاده می­شود. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر پروفیلاکسی تک‌دوز سفازولین و سفازولین به‌همراه آزیترومایسین در عفونت سزارین غیراورژانسی انجام شد.روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی یک‌سوکور در سال 1402 بر روی 204 زن بارداری که در بیمارستان مهدیه وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران تحت عمل سزارین غیراورژانسی قرار گرفتند، انجام شد. بیماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 102 نفره مداخله (دریافت کننده سفازولین وریدی و آزیترومایسین) و کنترل (دریافت کننده تک‌دوز سفازولین به‌صورت پروفیلاکسی) قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک و بالینی بیماران ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های کای دو، من‌ویتنی و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.یافته ­ها: دو گروه مداخله و کنترل از نظر سن، شاخص توده بدنی، سن حاملگی، مصرف سیگار، نوع برش، جراحی قبلی شکم یا سزارین، میانگین طول جراحی و عفونت قبلی زخم مشابه بودند (05/0<p). فراوانی عفونت محل جراحی (005/0=p)، تب (008/0=p)، احساس درد در بیمار به‌دنبال لمس (005/0=p)، اندومتریت (03/0=p) و بستری در بیمارستان (003/0=p) در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کم‌تر بود.نتیجه­ گیری: استفاده از سفازولین در کنار آزیترومایسین در مقایسه با سفازولین به‌تنهایی به‌صورت پروفیلاکسی می­ تواند در کنترل عفونت محل جراحی در بیماران مؤثر باشد.