فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: میوم رحم، یک سری توده­ هایی هستند که عمدتاً از بافت رحم تشکیل می­ شوند. وجود این توده­ ها باعث اختلال در عملکرد دستگاه تناسلی می­گردد که در بسیاری از موارد نیازمند جراحی هستند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه نتایج حین و بعد از میومکتومی در زنان با و بدون بستن شریان رحم انجام شد.روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 30 بیمار با محدوده سنی 48-29 سال مبتلا به میوم رحمی علامت‌دار (میوم اینترامورال) که در فاصله سال­های 1402-1401 به بیمارستان آرش استان تهران مراجعه کرده بودند، انجام شد. افراد به‌طور تصادفی در دو گروه بستن شریان رحمی و گروه بدون بستن قرار گرفتند. پیامد اولیه شامل میانگین سطح هموگلوبین، میانگین از دست دادن خون در زمان جراحی و همچنین شاخص­های FSH، سطح LH استرادیول سرم و پارامترهای پرفیوژن رحمی (شاخص ضربان و شاخص مقاومت) مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های کای دو و من‌ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد.یافته­ ها: میانگین خون‌ریزی (001/0=p) و افت هموگلوبین (034/0=p) در بیماران با بستن شریان رحمی در مقایسه با زنان بدون بستن به‌طور معنی‌داری کمتر بود. تفاوت سطح سرمی FSH، LH و استرادیول در دو گروه قبل و بعد از عمل و بین دو گروه معنی­ دار نبود (05/0<p). شاخص ضربان و مقاومت دو گروه پس از عمل به‌طور معنی‌داری افزایش یافت و تفاوت بین دو گروه از نظر شاخص مقاومت 3 ماه پس از عمل معنی‌دار بود (05/0>p)، اما شاخص مقاومت و ضربان بین دو گروه در سایر زمان‌ها تفاوت معنی‌داری را نشان نداد (05/0<p).نتیجه ­گیری: بستن شریان رحمی در زمان میومکتومی در زنان مبتلا به میوم، باعث کاهش میزان از دست دادن خون حین جراحی و کاهش سطح هموگلوبین بعد از عمل می­ گردد و اثری بر روی هورمون‌ها ندارد.