تأثیر عصاره متانولی آویشن وزنجبیل برپایداری اکسیداتیو روغن آفتابگردان
نویسندگان
1 هیات علمی دانشگاه تبریز
2 استادیار دانشگاه سراسری تبریز
3 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
روغن آفتابگردان یکی از مهم ترین روغنهای خوراکی است که به دلیل دارا بودن بندهای دوگانه و غیراشباعیت نسبتاً بالا مستعد فساد اکسیداسیونی می باشد. در مطالعه حاضر، عصاره متانولی استخراج شده از دو گیاه آویشن و زنجبیل به عنوان آنتیاکسیدان طبیعی در روغن آفتابگردان استفاده گردید و خاصیت آنتی اکسیدانی آنها در غلظت (300 پی پی ام) به تنهایی و در مخلوط با هم در مقایسه با آلفا توکوفرول صنعتی در غلظت (200 پی پی ام) در جلوگیری از اکسیداسیون روغن آفتابگردان بررسی شد. آزمونهایی ازجمله بررسی اسیدیته، اندیسهای پراکسید، تیوباربیتوریک اسید، فنول کل و فعالیت آنتی اکسیدانی بررسی گردیدند. نتایج نشان داد اسیدیته تمامی نمونهها در طی 45 روز نگهداری در دمای محیط (25 درجه سانتیگراد) به طور معنیداری افزایش یافته است. میزان اندیس پراکسید و تیوباربیتوریک اسید در طی مدت نگهداری به طور معنیداری افزایش یافت. کمترین میزان اندیس پراکسید و تیوباربیوتیک اسید پس از 45 روز مربوط به نمونههای حاوی آلفا توکوفرول و 300 پی پی ام عصاره متانولی آویشن و زنجبیل توام بود. درصد مهار رادیکالهای آزاد تمامی نمونههای روغن به طور معنیداری در طی 45 روز نگهداری کاهش یافت . بیشترین درصد مهار این رادیکالها مربوط به نمونه حاوی آلفا توکوفرول بود و پس از آن نیز نمونه حاوی 300 پیپیام عصاره متانولی آویشن و زنجبیل توام باهم، دارای بیشترین درصد مهار بود. در کل میتوان نتیجهگیری نمود عصاره متانولی انواع اسانسهای روغنی (زنجبیل وآویشن) را میتوان به عنوان آنتیاکسیدان طبیعی برای مهار اکسیداسیون روغنهای خوراکی با درجه غیراشباعیت بالا از جمله روغن آفتابگردان استفاده نمود. .