تأثیر 12 هفته تمرین هوازی و یوگا روی برخی از شاخصهای التهابی و متابولیکی در زنان دیابتی دارای اضافه وزن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، پردیس البرز دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استاد گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2025.84295.6281چکیده
مقدمه: دیابت نوع دو، بیماری متابولیکی مزمنی است که با افزایش التهاب و نقش آن در پیشرفت بیماری همراه است. پروتئینهای TLR4، SFRP4 وIL-1β اجزای کلیدی مسیرهای التهابی در بیماری دیابت هستند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرینات هوازی و یوگا بر شاخصهای التهابی و متابولیکی در زنان دارای اضافه وزن مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روشکار: مطالعه حاضر پژوهشی کاربردی، چندگروهی و مقایسهای بود که بهصورت نیمهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون انجام شد. 30 زن شرکتکننده در سه گروه یوگا، تمرین هوازی و کنترل قرار گرفتند. تمرینات طی 12 هفته و سه جلسه 60 دقیقهای در هفته اجرا شد. گروه هوازی به دویدن روی تردمیل و وزنههای سبک با 70-60% ضربان قلب بیشینه پرداختند و گروه یوگا شامل تمرینات تنفسی، آساناها، مدیتیشن و دعا بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمونهای تحلیل کوواریانس و تیهمبسته انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: هیچ یک از مداخلات، تأثیر معناداری بر شاخصهای التهابی TLR4، SFRP4 و IL-1β نداشت (05/0<p)، اما هر دو مداخله کاهش معنیداری در شاخصهای متابولیکی HOMA-IR، HbA1c و FBS نشان داد (05/0p<). بین تأثیر دو مداخله بر شاخصهای متابولیکی نیز تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0<p). نتیجه گیری: یوگا و تمرینات هوازی با شدت متوسط میتواند بهعنوان روشهای غیردارویی مؤثر در بهبود کنترل بیماری و کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیابت نوع دو مؤثر باشد.