تأثیر بی‌اختیاری ادراری بر رضایت‌مندی زنان یائسه از فعالیت جنسی: یک مرور نظام‌مند

نویسندگان

1 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.

2 استاد گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات سلامت جنسی و تولیدمثل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.

3 پزشک عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2024.79103.6050
چکیده

مقدمه: بی‌اختیاری ادرار (UI) یک مشکل گسترده در سلامت عمومی است که عموماً زنان بالغ را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر بی‌اختیاری ادرار بر رضایت‌مندی از فعالیت جنسی در زنان یائسه انجام شد. روش‌کار: مطالعه حاضر با استفاده از روش مرور سیستماتیک و بر اساس چک‌لیست PRISMA انجام شد. جستجوی گسترده‌ای در پایگاه‌های اطلاعاتی داخلی و خارجی مختلف با استفاده از واژه‌های کلیدی استاندارد شامل واژه‌های MESH و معادل فارسی آنها انجام گرفت. کلیدواژه‌ها شامل Urinary Incontinence، Urge،Urinary Incontinence، Stress، Orgasm، Sexual Arousal، Sexual function،sexual satisfaction،menopause  و Post menopause و معادل فارسی آنها بودند. تمام مطالعات توصیفی- مقطعی مرتبط برای این تحقیق انتخاب شدند. یافته­ ها: از مجموع 754 مطالعه، 12 مقاله که شامل 4132 زن یائسه بودند، وارد تحقیق شدند. مطالعات عمدتاً توصیفی- مقطعی بوده و تنها یک مطالعه به نوع کارآزمایی بالینی اختصاص داشت. میانگین سنی افراد 73/4±48/56 سال بود. مطالعات به سه نوع بی‌اختیاری استرسی، فوری و ترکیبی پرداخته‌اند. همه مطالعات تأکید داشتند که زنان یائسه با بی‌اختیاری ادرار، عملکرد جنسی و رضایت کمتری دارند. برخی مطالعات نشان دادند نوع بی‌اختیاری ادرار می‌تواند بر عملکرد و رضایت جنسی تأثیر بیشتری بگذارد. سه مطالعه بی‌اختیاری استرسی را کاهنده میل جنسی عنوان کردند، در حالی که چهار مطالعه بی‌اختیاری ترکیبی را با بیشترین تأثیر بر اختلال عملکرد جنسی مرتبط دانستند. یک مطالعه نشان داد تنها بی‌اختیاری استرسی ارتباط معناداری با عملکرد جنسی دارد. نتیجه­ گیری: بیشترین نوع بی‌اختیاری به‌ترتیب فوری، استرسی و ترکیبی است. بیشتر مقالات (4 مورد) نشان دادند که بی‌اختیاری ترکیبی، تأثیر بیشتری بر اختلال عملکرد جنسی دارد. . با این حال، در یک مطالعه بین بی‌اختیاری ترکیبی و اختلال عملکرد جنسی ارتباطی وجود نداشت. پیشنهاد می‌شود تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود.