تأثیر هیدروکلوئیدهای آلژینات سدیم، کاراگینان و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز در ترکیب آرد اولیه بر ترکیبات شیمیایی و خصوصیات حسی میگو سوخاری
نویسندگان
1 گروه شیمی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر.
2 گروه شیمی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر
3 گروه صنایع غذایی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: با توجه به ویژگیهای نهفته در ترکیبات هیدروکلوئیدی میتوان با افزودن این ترکیبات به محصول سوخاری از احتمال ابتلا به عوارض ناشی از مصرف آن از جمله پر چرب بودن کاست. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر افزودن سطوح مختلف هیدروکلوئیدهای هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، آلژینات سدیم و کاراگینان در پوشش خوراکی بر ترکیبات شیمیایی و خصوصیات حسی میگو سوخاری انجام گردید. روش کار: تیمارهای استفاده شده دراین مطالعه شامل سطوح 5/0، 1 و 5/1 درصد از هر یک از صمغها میباشد که به ازای هر تیمار 3 تکرار نیز در نظر گرفته شد. نتایج: یافتههای به دست آمده حاکی از وجود اختلاف معنیدار در بین تیمارها بودند (05/0 (P<. با ارزیابی یافتههای مربوط به نتایج ترکیبات شیمیایی میتوان از تیمارهای مربوط به سطوح مختلف آلژینات سدیم به عنوان تیمارهای دارای بهترین عملکرد در حفظ رطوبت و کاهش چربی نام برد. پروتئین در تیمارهای کاراگینان بیشترین و در شاهد کمترین مقدار بود. به طور کلی، بر اساس نتایج ترکیبات شیمیایی و ارزیابی حسی تیمار 5/0 در صد آلژینات سدیم مناسب ترین تیمار جهت اضافه نمودن به آرد اولیه میگوی سوخاری معرفی می گردد. نتیجه گیری نهایی: نهایتا، پس از تیمارهای آلژینات سدیم نتایج مربوط به تیمارهای 5/1 درصد کاراگینان و 5/0 درصد هیدروکسی پروپیل متیل سلولز به ترتیب از عملکرد مناسب و نه چندان مطلوب و قابل توجه برخوردار بودند.