بررسی آثار رفاهی و زیست محیطی مالیات سبز وکاهش یارانه سوخت در ایران با استفاده از مدل تعادل عمومی قابل محاسبه

doi
10.30490/aead.2011.58758
چکیده

    یکی از مهمترین چالشهای فراروی دولتها در قرن بیست­و­یکم، بحرانهای زیست­محیطی است. به همین دلیل دولتها می­کوشند تا با اتخاد سیاستها و برنامه­های مختلف، بر مشکلات زیست­محیطی از جمله آلودگی هوا فائق آیند. افزایش مصرف بی­رویه سوختهای فسیلی نه تنها تحدیدی برای مصرف آینده آنهاست، بلکه آثار منفی زیست­محیطی آنها نیز به عنوان مقوله مهم مورد توجه دولتمردان است. بر همین اساس در این مطالعه با استفاده از جدول داده – ستانده 1380 و مدل تعادل عمومی قابل محاسبه، آثار رفاهی و زیست­محیطی دو سیاست وضع مالیات سبز و کاهش یارانه سوخت بررسی شده است. به این منظور با استفاده از تکنیک MCP و نرم افزار GAMS ، تغییرات رفاه با و بدون لحاظ آثار زیست­محیطی، تغییر در تقاضای انرژی و تغییرات سهم آلاینده CO2 ، NOX و CH در قالب پنج سناریوی مالیاتی ارزیابی شده­اند. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که با وضع مالیات بر سوخت، تقاضای واسطه­ای و مصرفی سوختهای فسیلی کاهش می­یابد. در همه سناریو­ها با لحاظ اثر مثبت کاهش آلودگی، تغییرات رفاه مثبت است و میزان آن با افزایش نرخ مالیات افزایش می­یابد. در هر دو سیاست، بالاترین نرخ رشد رفاه با درنظرگرفتن آثار زیست­محیطی، نرخ مالیات 10% (سناریوی سوم) می­باشد.     طبقه‌بندی JEl : Q43, Q51, Q53, R13, R15, R38