بررسی آثار رفاهی و زیست محیطی مالیات سبز وکاهش یارانه سوخت در ایران با استفاده از مدل تعادل عمومی قابل محاسبه
نویسندگان
1
2
3
4
5
doi
10.30490/aead.2011.58758چکیده
یکی از مهمترین چالشهای فراروی دولتها در قرن بیستویکم، بحرانهای زیستمحیطی است. به همین دلیل دولتها میکوشند تا با اتخاد سیاستها و برنامههای مختلف، بر مشکلات زیستمحیطی از جمله آلودگی هوا فائق آیند. افزایش مصرف بیرویه سوختهای فسیلی نه تنها تحدیدی برای مصرف آینده آنهاست، بلکه آثار منفی زیستمحیطی آنها نیز به عنوان مقوله مهم مورد توجه دولتمردان است. بر همین اساس در این مطالعه با استفاده از جدول داده – ستانده 1380 و مدل تعادل عمومی قابل محاسبه، آثار رفاهی و زیستمحیطی دو سیاست وضع مالیات سبز و کاهش یارانه سوخت بررسی شده است. به این منظور با استفاده از تکنیک MCP و نرم افزار GAMS ، تغییرات رفاه با و بدون لحاظ آثار زیستمحیطی، تغییر در تقاضای انرژی و تغییرات سهم آلاینده CO2 ، NOX و CH در قالب پنج سناریوی مالیاتی ارزیابی شدهاند. نتایج به دست آمده نشان میدهد که با وضع مالیات بر سوخت، تقاضای واسطهای و مصرفی سوختهای فسیلی کاهش مییابد. در همه سناریوها با لحاظ اثر مثبت کاهش آلودگی، تغییرات رفاه مثبت است و میزان آن با افزایش نرخ مالیات افزایش مییابد. در هر دو سیاست، بالاترین نرخ رشد رفاه با درنظرگرفتن آثار زیستمحیطی، نرخ مالیات 10% (سناریوی سوم) میباشد. طبقهبندی JEl : Q43, Q51, Q53, R13, R15, R38