تاثیر شرایط مختلف استخراج آب زیربحرانی بر ظرفیت آنتیاکسیدانی و مقدار ترکیبات فنلی عصاره تفاله انار
نویسندگان
1 علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: اخیراً، نقش سودمند آنتیاکسیدانها مقابل بسیاری از بیماریهای انسانی و فساد مواد غذایی که ناشی از فساد اکسایشی میباشد، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. تفاله انار، بخش غیرخوراکی و از محصولات جانبی صنعت آبمیوهگیری و منبع غنی از آنتیاکسیدانهای پلیفنلی است. هدف: این مطالعه، با هدف فراهم نمودن زمینه، جهت بررسی اثر عصاره تفاله انار در صنایع غذایی و تولید محصولات غذایی فراسودمند، صورت گرفته است. روش کار: در این پروژه، ارزیابی روشهای استخراج آب زیربحرانی و غرقابی جهت تعیین ظرفیت آنتیاکسیدانی و مقدار ترکیبات فنلی عصاره تفاله انار انجام شد. متغیرهای استخراج آب زیربحرانی، پارامترهای: دما (°C120، °C150 و °C180) و زمان (5، 15 و 25 دقیقه) بودند. در عصارههای تهیه شده، ظرفیت آنتیاکسیدانی، با روشهای: آنتیاکسیدان احیاء رادیکال آزاد (DPPH) برحسب درصد RSA و آنتیاکسیدان احیاکننده آهن (FRAP) برحسب میلیگرم آهن 2 ظرفیتی بر گرم ماده خشک، محتوای فلاونوئیدی بر حسب میلیگرم کوئرستین بر گرم ماده خشک و محتوای فنل کل با روش فولین- سیوکالتیو بر حسب میلیگرم گالیک اسید بر گرم ماده خشک، اندازهگیری و گزارش شد. نتایج: ارزیابی دو روش غرقابی و آب زیربحرانی نشان داد که بیشترین میزان استخراج، مربوط به روش آب زیربحرانی بود. نتایج بررسی تأثیر متغیرهای مورد مطالعه در استخراج آب زیربحرانی نشان داد که با افزایش دما و زمان، میزان استخراج این ترکیبات، افزایش یافت بهطوریکه بیشترین استخراج در تیمار °C180 و 25 دقیقه بود. نتیجهگیری نهایی: روش آب زیربحرانی نهتنها یک فنآوری دوستار محیط زیست است، بلکه میزان استخراج ترکیبات زیستفعال را نیز افزایش داد.