بررسی تمایل به پرداخت جوامع محلی برای حفظ و احیای مناطق بیابانی (مطالعه موردی: دشت گشت- سراوان)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، مجتمع آموزش عالی سراوان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، مجتمع آموزش عالی سراوان
3 استادیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، مجتمع آموزش عالی سراوان ، ایران
4 استادیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، مجتمع آموزش عالی سراوان
doi
10.22059/jrwm.2021.330499.1614چکیده
امروزه عوامل تخریبکننده محیطزیست و منابع طبیعی چنان رو به گسترش است که زنگ خطر نابودی این مواهب طبیعی در همه جای جهان به صدا در آمده است. با توجه به اهمیت موضوع، این پژوهش با هدف برآورد تمایل به پرداخت جوامع محلی جهت حفظ و احیای مناطق بیابانی دشت گشت شهرستان سراوان به منظور جلب مشارکتهای مردم جهت تامین مالی پروژههای حفظ و احیای مناطق بیابانی انجام گردید. فرایند نمونهگیری با استفاده از فرمول کوکران و با روش تصادفی ساده به تعداد 303 نمونه انجام شد. جهت برآورد تمایل به پرداخت افراد از روش ارزشگذاری مشروط و مدل لاجیت استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیرهای جنسیت، تحصیلات، مشارکت در نهادهای دولتی روستا، بکارگیری مجریان مورد اعتماد مردم، سابقه مشارکت در کلاسهای آموزشی-ترویجی، بومی بودن، درآمد و ذینفع مستقیم بودن از محیطزیست منطقه، اثر مثبت و معنیداری بر تمایل به پرداخت افراد جهت حفاظت از دشت گشت دارد. متغیر سن و مبلغ پیشنهادی، اثر منفی و معنیداری بر تمایل به پرداخت افراد از خود نشان دادند، اما متغیر اندازه خانوار، تأثیر معنیداری بر تمایل به پرداخت افراد نداشته است همچنین متغیرهای وجود یک سازمان مدیریتی جهت مشارکت، آشنایی با محیطزیست، داشتن سواد زیستمحیطی و حمایتهای مالی دولت از طرحها، اثر مثبت و معنیداری بر تمایل به پرداخت افراد جهت حفاظت از دشت گشت دارند. میانگین تمایل به پرداخت ماهیانه افراد در سال 1398، ۱۱۳۸90 ریال به ازای هر فرد بهدست آمد.