فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: میوه زغال­اخته بالاترین مقادیر آنتوسیانین­ها، فنل‌ها و فعالیت آنتی­اکسیدانی را در میان بسیاری از میوه­های دیگر به­خود اختصاص داده است.میزان ترکیبات شیمیایی و کیفیت میوه بستگی به عوامل متعددی دارد که یکی از مهمترین آن‌ها زمان برداشت است. هدف: این پژوهش به‌منظور بررسی اثر زمان برداشت بر برخی ویژگی­های شیمیایی و خواص آنتی­اکسیدانی میوه­های زغال­اخته طی انبارمانیآن انجام گرفت. روش­کار: برای این منظورمیوه یک ژنوتیپ تجاری زغال­اخته در دو زمان برداشت ( برداشت اول با میوه به رنگ قرمز روشن  و برداشت دوم با میوه به رنگ قرمز تیره) برداشت شد. به‌منظور بررسی ویژگی­های مختلف شیمیایی از قبیل میزان فنل کل­، فلاونوئید­ کل، تانن­های محلول، آنتوسیانین­­ کل، کاروتنوئید کل ­­، ظرفیت آنتی­اکسیدانی کل­ و میزان مالون­دی­آلدهید طی نگهداری (0، 7، 14 و 21 روز ) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج : با پیشرفت مرحله بلوغ و رسیدگی میوه در طول انبارمانی، میزان ترکیبات فنلی و فلاونوئیدکل، آنتوسیانین­ها با افزایش طول دوره نگهداری در انبار در برداشت اول نسبت به برداشت دوم به­طور معنی­­داری (01/0 P<) افزایش یافته، ولی ظرفیت آنتی­اکسیدانی با افزایش مدت زمان انبارمانی روند کاهشی داشته (01/0 P<) به­طوری که در میوه­های برداشت اول به­میزان  1/41 % و میوه­های برداشت دوم 71 %  کاهش یافت. همچنین با تاخیر در برداشت (دوم) و افزایش زمان نگهداری (هفته سوم) میوه­ها، محتوای کاروتنوئیدها افزایش پیدا کردند. در طول انبارمانی میزان تانن­های محلول میوه به­طور معنی­داری (01/0 P<) کاهش پیدا کرده، در حالی که میزان مالون­دی­آلدهید میوه­ها افزایش پیدا کردند. با تاخیر در برداشت میوه میزان تانن­های محلول کاهش یافت. در حالی که محتوای مالون­دی­آلدهید تحت تاثیر زمان برداشت قرار نگرفت. نتیجه گیری کلی : بطور کلی میوه­های مربوط به برداشت دوم در مقایسه با میوه­های برداشت اول دارای مقادیر بیشتری از نظر ترکیبات کاروتنوئیدی و فعالیت آنتی­اکسیدانی در مقایسه با سایر ترکیبات بیوشیمیایی میوه زغال­اخته در طول دوره انبار مانی بودند. مطابق نتایج حاصله مناسبترین زمان انبار­مانی با قابلیت مناسب آنتی­اکسیدانی  برای میوه­های زمان برداشت اول هفته اول انبارمانی (هفت روز) و برای میوه­های برداشت دوم تا هفته دوم انبارمانی (چهارده روز) بودند.