فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: امروزه کاربرد عصاره گیاهان دارویی بجای نگهدارنده‌های شیمیایی در محصولات شیلاتی رو به افزایش است.هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر عصاره‌های آبی و اتانولی دانه شنبلیله بر رشد استافیلوکوکوس ‌اورئوس تلقیح شده ( CFU/g103) در فیله کپور معمولی هنگام نگهداری در یخچال (˚C4) می‌باشد. روش کار: عصاره‌ ها با استفاده از حلال‌های آب و اتانول استخراج و در غلظت های 1، 5/2 و 4 درصد به فیله‌های تلقیح شده اضافه گردید. فراسنجه های شیمیایی (تیوباربیتوریک اسید و مجموع بازهای نیتروژنی فرار) و میکروبی (شمارش باکتری استافیلوکوکوس ‌اورئوس، شمارش باکتریهای کل و شمارش باکتریهای سرمادوست) در روزهای صفر، 3، 6، 9 و 12 اندازه گیری شدند. نتایج: نتایج ارزیابی حسی به روش هدونیک نشان داد که فیله های حاوی 5/2 درصد عصاره آبی و اتانولی دارای خواص ارگانولیپتیکی بهتری بودند. نتایج نشان داد که تعداد باکتری استافیلوکوکوس ‌اورئوس با گذشت زمان در تیمار شاهد افزایش و در تیمارهای حاوی عصاره کاهش یافت. بطوریکه غلظت 4 درصد عصاره‌های اتانولی و آبی موجب توقف رشد باکتری پس از 9 و 12 روز گردید. کمترین تعداد باکتریهای کل و سرمادوست در فیله حاوی 4 درصد عصاره‌ اتانولی مشاهده گردید. مقدار تیوباربیتوریک اسید و مجموع بازهای نیتروژنی فرار فیله ها طی نگهداری به تدریج افزایش یافت ولی این افزایش در تیمارهای حاوی عصاره کمتر بود. نتیجه گیری نهایی: نتایج این تحقیق نشان داد که عصاره اتانولی دانه شنبلیله خواص ضد باکتری بیشتری نسبت به عصاره آبی دارد. لذا استفاده از عصاره اتانولی دانه شنبلیله در غلظت 4 درصد برای افزایش مدت ماندگاری فیله ماهی کپور معمولی توصیه می گردد.