اثربخشی آموزش برنامه ی والدگری مثبت به مادران کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کاهش مشکلات برونی سازی شده ی کودک
نویسندگان
1 گروه روان شناسی مشاوره، عضو هیات علمی دانشگاه خاتم، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی، تهران، ایران
3 دانشیار مرکز تحقیقات سلامت بارداری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
4 گروه بهداشت روان، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران
doi
10.22038/jfmh.2015.4312چکیده
مقدمه پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی برنامهی والدگری مثبت بر کاهش مشکلات برونیسازی شدهی کودکان دارای اختلال بیشفعالی همراه با نقص توجه در خانوادههای ترکمن انجام شد. روش کار: در این کارآزمایی بالینی در سال 1392، 22 نفر از مادران دارای کودک بیش فعال/نقص توجه در شهرستان کلاله از استان گلستان و به طور تصادفی به دو گروه آموزش والدگری مثبت در هشت جلسه (10 نفر) و گروه شاهد (12 نفر) تقسیم شدند. دادهها توسط پرسشنامهی چکلیست رفتاری کودکان که توسط والدین گزارش داده میشد، جمعآوری و با نرمافزار SPSS نسخهی 18 و آزمونهای تحلیل کوواریانس، تی مستقل و مجذور خی، تحلیل شدند. یافته ها: در گروه آزمون، کودکان کاهش معنیداری (004/0P<) را در مشکلات برونیسازی شده نسبت به گروه شاهد نشان دادند. برنامهی والدگری مثبت، توانست اندازه اثر متوسطی را ایجاد کند. نتیجه گیری: با توجه به این که به نظر میرسد آموزش برنامهی والدگری مثبت به مادران در کاهش مشکلات برونیسازی شده کودکان موثر است، اجرای این برنامهی آموزشی در کنار درمان دارویی در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال بیشفعالی همراه با نقص توجه توصیه میشود.
