اتیولوژی و پیشآگهی تروما در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان شهید هاشمینژاد در سال 1402
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2 استادیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 دانشجوی پزشکی، گروه طب اورژانس، مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
5 دانشیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6 دانشیار گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
7 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2024.81398.6146چکیده
مقدمه: تروما، یکی از علل مهم مرگ غیرمستقیم مادری محسوب شده که بارِ مالی زیادی را بر سیستم درمانی وارد مینماید. در طی چند سال اخیر، مرگومیر مادران بارداری بهدنبال عوارض مستقیم بارداری و زایمان کاهش یافته است، ولی مرگومیر ناشی از تروما رو به افزایش میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اتیولوژی و پیشآگهی تروما در زنان باردار طراحی شد.روشکار: در این مطالعه توصیفی مقطعی که در سال 1402 در بیمارستان هاشمینژاد مشهد انجام گرفت، فراوانی موارد تروما در 122 زن باردار مراجعه کننده به اورژانس سوانح بیمارستان هاشمینژاد مشهد بررسی گردید. به منظور بررسی اتیولوژی و پیامد نهایی بارداری زنان باردار با شکایت تروما، اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات مرتبط با اتیولوژی و پیامد نهایی بیماران از رجیستری تروما استخراج شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 26) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین سنی بیماران 51/7±60/30 سال بود. شایعترین عامل بروز تروما، حوادث ترافیکی در 65 مورد (3/53%) بود و اغلب در زمان وقوع تروما در سه ماهه دوم بارداری خود قرار داشتند. شایعترین محل ضربه، شکم (4/80%) و شایعترین عارضه، سقط (73/5%) و دکولمان جفت (91/4%) بود. در بررسی پیامد تروما در مادران نیز 13 مورد (3/10%) منجر به از دست رفتن جنین شده بود.نتیجه گیری: در این مطالعه شایعترین علت وقوع تروما، حوادث ترافیکی بود و اغلب بیماران جوان بودند که تا پایان سنین باروری ممکن است بارداریهای متعددی داشته باشند، لذا ارائه محتوای آموزشی به این گروه هدف می تواند در آینده عوارض مادری جنینی ناشی از تروما را کاهش دهد.