بررسی آگاهی مادران مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر یزد درباره ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و واکسیناسیون آن در سال 1402

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آموزش مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری‌های غیرواگیر، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.

2 دکتری تخصصی اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکده بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.

3 دانشجوی دکتری بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری‌های غیرواگیر، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.

4 کارشناس ارشد مشاوره در مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری‌های غیرواگیر، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2024.80774.6122
چکیده

مقدمه: ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به‌عنوان یکی از عوامل اصلی عفونت‌های دستگاه تناسلی زنان، تهدیدی جدی برای سلامت عمومی و به‌ویژه سلامت جوانان محسوب می‌شود. از آنجایی که افزایش سطح آگاهی مادران به‌عنوان سیستم‌های حمایتی اصلی فرزندانشان می‌تواند نقش کلیدی در پیشگیری از عفونت‌های HPV و کاهش بروز سرطان‌های مرتبط با آن ایفا کند، مطالعه حاضر با هدف بررسی آگاهی مادران مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر یزد در مورد ویروس پاپیلومای انسانی و واکسیناسیون آن انجام شد.روش‌کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 1402 بر روی 220 مادر با فرزند 18-9 سال مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی یزد انجام شد. ابزار گردآوری داده ­ها، پرسشنامه محقق‌ساخته بود که مورد روایی و پایایی قرار گرفت. این پرسشنامه، آگاهی مادران در مورد ویروس پاپیلومای انسانی و عوامل محرک و بازدارنده مادران در مورد واکسیناسیون فرزندانشان علیه ویروس پاپیلومای انسانی را مورد بررسی قرار می‌داد. تجزیه و تحلیل داده ­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 19) و آزمون­ های من ویتنی و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته­ ها: میانگین نمره آگاهی مادران از ویروس پاپیلومای انسانی 2/1±2/3 و واکسیناسیون آن 2/1±6/1 بود که در سطح نامطلوبی قرار داشت و تنها 79 نفر (9/35%) از مادران تمایل به واکسیناسیون فرزندان خود را داشتند که بیشترین عامل بازدارنده آن نداشتن آگاهی کافی (5/74%) و بیشترین عامل تسهیل کننده، توصیه پزشک و کادر بهداشتی (2/77%) بود. مادران با آگاهی بیشتر در مورد ویروس پاپیلومای انسانی (4/3±5/4) و واکسن آن (7/1±9/1)، پذیرش مثبت‌تری نسبت به انجام واکسیناسیون فرزندانشان داشتند (001/0>p).نتیجه ­گیری: نتایج این مطالعه نشان‌دهنده آگاهی نامطلوب مادران نسبت به عفونت پاپیلومای ویروسی و واکسیناسیون آن بود که بر تصمیم‌گیری آنها بر انجام واکسیناسیون فرزندشان تأثیرگذار است. افزایش آگاهی از طریق آموزش و توصیه پزشکان می‌تواند به ارتقاء تمایل به واکسیناسیون و کاهش نگرانی‌ها در این زمینه کمک کند.