اصلاح ویژگی آبدوستی فیلم نشاسته با استفاده همزمان از اسید اولئیک و پرتو فرابنفش
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشگاه زنجان
2 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشگاه زنجان
3 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشگاه زنجان
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: بررسی اثر اسید اولئیک و استفاده از پرتو فرابنفش بهمنظور اصلاح خصوصیات کاربردی فیلم نشاسته در بستهبندی مواد غذایی است. هدف: نشاسته یکی از ارزانترین زیست پلیمرهای پلیساکاریدی است که به علت دسترسی آسان و زیست تخریب پذیری موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است، امّا مشکل اصلی نشاسته مانند سایر پلی ساکاریدها، آبدوستی نسبتاً بالای آن میباشد. مهمترین هدف این پژوهش کاهش حساسیت فیلم نشاسته به آب با استفاده از اسید اولئیک و پرتو فرابنفش (UV-C) بود. روش کار: در این پژوهش محلول فیلم نشاسته - اسید اولئیک در سه غلظت 6/0، 1 و 4/1 درصد (وزنی-وزنی نشاسته) و با استفاده از پرتو فرابنفش C در مدتزمان 60 دقیقه بهمنظور بهبود خصوصیات کاربردی آن در بستهبندی مواد غذایی اصلاح شد و فیلم آن به روش قالبگیری محلول تهیه شد. جهت بررسی خصوصیات کاربردی فیلم در بستهبندی مواد غذایی ضخامت، زاویه تماس، نفوذپذیری نسبت به بخارآب، جذب رطوبت، محتوای رطوبت و حلالیت فیلمها مورد بررسی قرار گرفت. آزمونها در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا و نتایج آن به روش دانکن مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که با افزایش غلظت اسید اولئیک تا حد معینی (1 درصد بر اساس وزن خشک نشاسته)، نفوذپذیری نسبت به بخارآب در کمترین حد و زاویه تماس در بیشترین مقدار قرار دارد. اگرچه افزایش غلظت اسید اولئیک تا مقدار مشخصی موجب افزایش آبگریزی شده است، اما درصورتیکه امولسیون حاصل در بازه زمانی (60 دقیقه) تحت پرتو فرابنفش قرار گیرد، آبگریزی فیلم نشاسته به بیشترین حد میرسد. پارامترهای جذب رطوبت، محتوای رطوبت و حلالیت در آب فیلمهای نشاسته با افزودن اسید اولئیک نیز کاهش یافت. تأثیر توأم اسید اولئیک و پرتو فرابنفش نیز در کاهش خاصیت آبدوستی مؤثر بود ولی در کاهش محتوای رطوبت تأثیر چشمگیری نداشت. نتیجهگیری نهایی: استفاده توأم از اسید اولئیک (تا غلظت مشخص) و پرتو فرابنفش بهصورت همزمان موجب افزایش آبگریزی فیلم نشاسته میشود.