بررسی روایت «توسل به حق سائلین» و نقد دیدگاه های البانی در آن
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهید مدنی آذربایجان.
doi
10.30479/mfh.2019.1672چکیده
محمد ناصرالدین البانی یکی از محدثان تاثیرگذار «سلفیگری» است و تألیفات گستردهای در رشتههای مختلف نگارش کرده است که در ممالک اسلامی به کثرت، انتشار یافتهاند. البانی در بخشی از کتاب «التوسل، انواعه و احکامه»، تحت عنوان «احادیث ضعیف در توسل» به روایت «توسل به حق سائلین» میپردازد. وی در این حدیث که به روشنی، بیانگر توسل به حقی است که سائلان بر خدا دارند، ایراد کرده و با تضعیف «عطیه عوفی»، حدیث را جعلی میداند. با مراجعه به کتب جرح و تعدیل، صداقت و عدالت عطیه عوفی فهمیده میشود و شبهه تدلیس عطیه و تشیع او که از سوی البانی مطرح شده بود، نیز رفع میگردد. جرح عطیه به سبب تدلیسش، به خاطر اعتماد بر روایتی از محمد بن سائب کلبی است که وی در آن، متفرد و متهم به کذب است. جرح عطیه به جهت تشیعش نیز مردود است؛ چرا که جرح بر بدعت است که پس از بیان صدق راوی و خصوصاً عدالتش، نباید به آن توجهی کرد.