نقد مبانی و اندیشه های حدیثی ابن قرناس با تأکید بر کتاب «الحدیث و القرآن»
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه پردیس فارابی تهران
2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه پردیس فارابی تهران.
doi
10.30479/mfh.2019.1675چکیده
قرآنبسندگی، گرایشی اسلامی با پیشینهای کهن است که پیرامون حجیت و گستره نقش سنت و روایات دینی در فهم قرآن، مبانی ویژهای دارند و در دوران متأخر نیز بروز قابل توجهی داشتهاند. از جمله قرآنیون سعودی معاصر اهلسنت، ابنقرناس است که با مناقشه در روایات، میراث حدیثی مسلمین را فاقد اعتبار دانسته و قرآن را تنها منبع شایسته اخذ دین برشمرده است. او در سرتاسر کتاب الحدیث و القرآن، بر این امر پایبند بوده و با مناقشه در برخی روایات، صحیح بخاری و کافی کلینی و جعلی خواندن آنها، این حکم را بر سایر روایات تراث مکتوب مسلمین تعمیم داده است. این پژوهش به منظور یافتن اندیشهها و اهم مبانی حدیثی ابنقرناس و اعتبارسنجی آنها، با روش مطالعه کتابخانهای و رویکرد توصیفی ـ تحلیلی ابتدا درصدد معرفی شخصیت ابنقرناس، آثار و مبانی فکری او برآمده و با محوریت الحدیث و القرآن، نحوه تعامل او با روایات را بررسیده و با نقد محتوای آن از لحاظ صوری ـ ساختاری، روشی و مبنایی، به ناتمام بودن ادله ابنقرناس در پی تتبع ناقص و برخورد گزینشی، یکسونگری و برداشت اجتهادی از آیات دست یافته است.
