ظرفیت سازگاری کار گروه ملی نجات دریاچه ارومیه
نویسندگان
1 دانشیار / گروه مهندسی آینده پژوهی، دانشکده مدیریت، علم و فناوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری / مهندسی آینده پژوهی، گروه مهندسی آینده پژوهی، دانشکده مدیریت، علم و فناوری، دانشگاه صنعتی امیرکبیر.،تهران، ایران.
doi
چکیده
به گواه بسیاری از شاخصها ایران به شدت با بحران آب مواجه است و کشور وارد مرحله جدیدی از شرایط اقلیمی شده که دیگر نمیتوان با تصورات و روشهای گذشته به مواجهه با مسئله بدخیم1 آب پرداخت. حل بحران آب نیازمند پذیرش و سازگاری با شرایط جدید منابع آبی است. البته این مقاله میان کمآبی به عنوان یک پدیده اقلیمی و بحران آب تفاوت قائل میباشد و بحران را نتیجه ناکارآمدی نظام حکمرانی آب در مواجهه با کمآبی میداند. از منظر حکمرانی نهادهای رسمی و غیررسمی به تصمیمات و سیاستهای حوزه آب شکل میدهند و آنها را درست یا غلط به اجرا میگذارند. اصلاح حکمرانی آب در واقع تنظیم و ظرفیتسازی در این نهادها برای کارآمدی میباشد. این مقاله با هدف ارزیابی یکی از نهادهای حکمرانی آب کشور، به معرفی و استفاده از مدل چرخ ظرفیت سازگاری2 میپردازد. این مدل 6 بعد و 22 معیار دارد و ظرفیت نهادهای حکمرانی برای اعمال تغییر در رویه های قبلی و سازگاری با شرایط جدید را میسنجد. کار-گروه ملی نجات دریاچه ارومیه به عنوان مورد مطالعه در این مقاله ارزیابی شده و نتایج حاکی از ظرفیت پایین این نهاد برای تغییر رویه های جاری و سازگاری با شرایط جدید است.
