مقایسه موفقیت در بارداری در زنان با پاسخدهی ضعیف تخمدان تحت تحریک مضاعف تخمدان یا دو تحریک متوالی معمولی: یک مطالعه گذشتهنگر
نویسندگان
1 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز ناباروری رویش، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.
2 استاد گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه زنان و مامایی، گروه ناباروری و IVF، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4 استاد گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5 استادیار گروه ناباروری و IVF، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، گروه زنان و زایمان، بیمارستان الزهرا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران.
6 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
7 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
8 استادیار گروه بیولوژی تولید مثل، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2024.78628.6026چکیده
مقدمه: در برخی از موارد بیماران نازا مبتلا به پاسخ ضعیف تخمدان هستند، بنابراین نیاز است تا با تحریک مناسب، تعداد تخمک های مناسب بهدست آید. تعداد تخمک های بهدست آمده ارتباط مستقیمی با موفقیت باروری دارد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه دو روش تحریک مضاعف و دو تحریک متوالی معمولی و ارتباط آنها با پیامدهای بارداری انجام گرفت.روشکار: این مطالعه همگروهی گذشتهنگر در سال 1402-1401 در بیمارستان شریعتی تهران انجام شد. در مجموع 140 زن با پاسخدهی ضعیف تخمدان بر اساس معیارهای Bologna و تحت پانکچر تخمک برای لقاح آزمایشگاهی انتخاب شدند. از این میان، 70 بیمار با تحریک مضاعف و 70 بیمار با دو تحریک متوالی معمولی پس از انتقال جنین از نظر نرخ حاملگی بالینی و میزان تولد زنده تجمعی مقایسه شدند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون تی تست، منویتنی و کای دو انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد.یافته ها: بر اساس نتایج، اگرچه درصد بارداری بالینی (28/0=p) و تولد زنده (5/0=p) در گروه تحت تحریک مضاعف بیشتر بود، با اینحال ارتباط معناداری بین آنها مشاهده نگردید. همچنین تعداد اووسیتهای MII و فولیکول های بیشتر از 14 میلیمتر و تعداد جنین های فریز شده در گروه تحت تحریک مضاعف در مقایسه با گروه دیگر بیشتر بود که از نظر آماری معنادار بود (05/0>p).نتیجه گیری: تحریک مضاعف در مقایسه با تحریک متوالی معمولی هیچگونه برتری در پیامدهای بارداری از جمله بارداری شیمیایی و بالینی نداشت. با اینحال میتواند باعث افزایش بهدست آوردن تعداد تخمک های MII، فولیکول های با سایز بیشتر از 14 میلیمتر و تعداد جنین های فریز شده گردد.
