فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: افکار خودکشی، یک عامل پیش‌بینی کننده مهم برای اقدام به خودکشی است. اقدام به خودکشی یکی از علل مرگ‌و‌میر مادران باردار است و شناسایی عوامل خطر آن می‌تواند بر سیاست‌گذاری در راستای کاهش این مشکل مؤثر باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع افکار خودکشی و عوامل مؤثر بر آن در زنان باردار انجام شد. روش‌کار: مطالعه مقطعی با رویکرد توصیفی- تحلیلی به‌صورت سرشماری در سال 1401 بر روی 515 زن باردار تحت پوشش 10 مرکز خدمات جامع سلامت شهری شهرستان علی‌آباد کتول انجام گرفت. مقیاس فارسی اندیشه‌پردازی خودکشی بک، پرسشنامه فارسی سلامت عمومی گلدبرگ و فرم غربالگری خشونت خانگی HITS، ابزارهای مطالعه بودند و با استفاده از آنها، شیوع افکار خودکشی و ارتباط آن با سلامت روان، سلامت جسمی، خشونت خانگی، اختلال خواب و اضطراب و افسردگی مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده­ ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 23) و آزمون همبستگی اسپیرمن، کای اسکوئر، دقیق فیشر و رگرسیون لجستیک چندگانه انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: در این مطالعه شیوع افکار خودکشی 9/7% بود. سطح افکار خودکشی زنان باردار کم بود. سلامت روان زنان باردار در دسته علائم مرضی قرار داشت. سن کمتر از 25 سال، ناخواسته بودن بارداری، بارداری بیش از 4 بار، زایمان بیش از 4 بار، داشتن 4 فرزند و بیشتر و رفتارهای پرخطر همسر، ارتباط آماری معناداری با افکار خودکشی نشان دادند (05/0=p). نتیجه ­گیری: با توجه به پایین بودن سلامت روان زنان باردار، برنامه‌ریزی‌هایی جهت انجام مداخلات لازم و غربالگری­ های مداوم زنان باردار جهت ارتقاء و تأمین سلامت روانی زنان باردار به‌خصوص زنان دچار خشونت خانگی ضرورت پیدا می‌کند.