اثرات درمان واژینیسموس و بارداری متعاقب آن: یک بررسی گروه موردی
نویسندگان
1 دکترای تخصصی سلامت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران.
2 دکترای تخصصی بهداشت باروری، هسته تحقیقاتی سلامت خانواده و رشد جمعیت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
3 دکترای آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، مرکز تحقیقات یائسگی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2024.79212.6057چکیده
مقدمه: با توجه به تأثیرات منفی واژینیسموس بر کیفیت زندگی زوجین و ایجاد تأخیر در بارداری، مطالعه حاضر به صورت گروه موردی و با هدف بررسی روند درمان بیماران مبتلا به واژینیسموس و بارداری متعاقب درمان انجام شد. معرفی بیماران: در این مطالعه توصیفی 12 بیمار مبتلا به واژینیسموس از مهر ماه 1400 تا آذر ماه 1402 مورد بررسی قرار گرفتند. پس از شرححال و ارزیابی اولیه، بر اساس مقیاس لاموت، واژینیسموس درجه 3 و 4 در معاینه بیماران تشخیص داده شد. بیماران شرکت کننده در این مطالعه در فاصله سنی 35-20 سال بودند. میانگین مدت ابتلاء به این بیماری و میانگین مدت نازایی در آنها بهترتیب 3/4 سال و 1/4 سال بود و 5 نفر (6/41%) از بیماران خواستار روش های کمک باروری بودند. بیماران در طی این مدت چندین درمان ناکارآمد و غیرعلمی را دریافت کرده بودند. روند درمان بیماران به صورت تیمی انجام گردید. درمان توسط متخصص سلامت باروری و جنسی آغاز شد. آموزشها، پیگیری بیماران و ارجاع به اعضای تیم نیز توسط ایشان صورت گرفت. این پروسه شامل درمان شناختی رفتاری و دیلاتور بود که در طی روند درمان، ورزش کگل و حسیابی غیرجنسی نیز توسط بیمار انجام شد. جلسات بهصورت هفتگی انجام و کل دوره درمان 3-2 ماه به طول انجامید. پس از پایان درمان، بیماران موفق به برقراری ارتباط جنسی بدون درد شدند و 12-3 ماه پس از درمان باردار شدند. نتیجه گیری: یکی از مشکلات زنان مبتلا به واژینیسموس، ناباروری است و می توان با درمانهای علمی، تیمی و ترکیبی و مداومت بر روند درمان، این مشکل بیماران را بهصورت کامل حل کرد.