پهنهبندی سیل منطقۀ لرستان و ارائۀ راهبردهای افزایش تابآوری با رویکرد مدیریت بحران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت ساخت، دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی، تهران، ایران.
2 استادیار دانشگاه فارابی، تهران، ایران.
3 مدرس دانشگاه آزاد، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrwm.2020.302168.1502چکیده
ارزیابی و برنامهریزی مدیریت بحران با رویکرد سوانح طبیعی سیل مؤلفههای زیادی را در بر میگیرد. در این راستا یکی از ارکان اساسی مدیریت ساخت بر اساس تابآوری میباشد. با این دیدگاه توجه به اولویتهای برنامهریزی و پژوهشی حال و آیندۀ کشورمان نشان میدهد که مدیریت ساخت در نواحی سیل خیز یکی از مهمترین اولویتهای مطالعات و برنامهریزی توسعۀ پایدار در کشور مطرح میباشد. با توجه به بررسیهای انجام شده منطقۀ مورد مطالعه جزء مناطق سیل خیز میباشد و با توجه به سیلهای اتفاق افتاده خسارتهای جانی و زیر بنایی زیادی را در این منطقه شاهد بودهایم. بررسی ساخت و سازهای سکونتگاه ها در منطقۀ مورد مطالعه نشان میدهد که با رویکرد مدیریت ساخت بسیاری از ساخت و سازهای انجام گرفته و در حال انجام این منطقه دارای چالشهای زیادی از رویکرد مدیریت بحران میباشد. نوع تحقیق از نظر هدف کاربردی واز نظر روش و ماهیت پیمایشی و اکتشافی میباشد. در این راستا در این مقاله پهنهبندی سیل لرستان درسیستم GIS انجام و راهبردهای افزایش تابآوری ارائه شده است.