تغییرات ارزش غذایی کرفس در طی مراحل آماده سازی و نگهداری بصورت منجمد
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان
3 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
5 گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
چکیده
زمینه مطالعاتی: درزندگی مدرن امروزی امکان دسترسی به سبزیجات تازه کمتر است و بکارگیری تکنیکهای فرآوری و ذخیرهسازی مناسب سبزیجات امری ضروری است. هدف: در این پژوهش، هدف اندازهگیری میزان ویتامین ث، ترکیبات فنولیک، محتوای آنتیاکسیدان و عناصر معدنی می-باشد. روش کار: اثر فرایندهای آنزیم بری (آبجوش وبخاردهی) و انجماد به دو روش خانگی (°C 18-) و نیمه صنعتی (°C 40) بر ارزش تغذیهای کرفس (Appium graviolens var. dulce) بررسی شد. نتایج: نتایج نشان داد پس از شش ماه، خاصیت آنتیاکسیدانی، ویتامین ث و ترکیبات فنولیکی کاهش یافت و آنزیمبری با آب جوش سبب کاهش معنیدار میزان ویتامین ث و ظرفیت آنتیاکسیدانی نسبت به روش آنزیمبری با بخار در کرفس گردید. با گذشت زمان دو ماه میزان کاهش ترکیبات فنولیکی و ظرفیت آنتیاکسیدانی به میزان بیشتری نسبت به چهار و شش ماه کاهش یافت اما با گذشت زمان میزان کاهش روند کندتری یافت. گذر زمان سبب کاهش همه عناصر در کرفس گردید. نتیجهگیری نهایی: به طور کلی از بین صفات کیفی کرفس کاهش ویتامین ث تحت تاثیر تیمارهای مختلف بیش از سایر صفات بود. در اکثر صفات کیفی نوع فریزر اثر معنیداری نداشت ولی اثر زمان نگهداری معنیدار بود بطوریکه مقادیر با سرعت بیشتری در دو ماه اول انبارداری کاهش یافت.