فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دیابت، روند رو به رشدی در کشورهای در حال توسعه دارد. با این‌حال سبک زندگی فعال، اثرات مهمی در این راستا می ­تواند داشته باشد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر 12 هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی ادیپولین، هموگلوبین گلیکوزیله و برخی شاخص ­های ترکیب بدنی در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. روش‌کار: این مطالعه تجربی بر روی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 (از انجمن دیابت نجف‌آباد) با دامنه سنی 55-35 سال در شهر نجف‌آباد انجام شد. افراد به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول به انجام تمرینات پیلاتس به‌مدت 12 هفته به‌صورت فزاینده، 3 جلسه در هفته و هر جلسه به‌مدت 50 دقیقه پرداختند و برای گروه کنترل که برنامه روتین زندگی را ادامه دادند، قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی، خون‌گیری انجام شد و اندازه‌گیری آدیپولین و هموگلوبین گلیکوزیله به روش الایزا بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌‌افزار آماری SPSS (نسخه 25) و آزمون‌های تی همبسته و آنکووا انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: بر اساس نتایج، انجام 12 هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی آدیپولین (001/0≥p) و هموگلوبین گلیکوزیله (001/0≥p) در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 تأثیر معناداری داشت. همچنین وزن (04/0=p) و مقدار BMI در اثر پیلاتس کاهش معناداری داشت (049/0=p). نتیجه­ گیری: تمرین پیلاتس می‌تواند سبب بهبود سطح سرمی آدیپولین و هموگلوبین گلیکوزیله و ترکیب بدنی شود، از این رو تمرین پیلاتس ممکن است یک روش درمانی غیردارویی برای زنان مبتلا به دیابت نوع 2 باشد.