بررسی مبانی فقه الحدیث استاد جوادی آملی با تمرکز بر تفسیر تسنیم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران
2 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه مازندران
3 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه مازندران
4 دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بابل
doi
10.30479/mfh.2017.1161چکیده
آشنایی با مبانی فقهالحدیث، جهت شناخت حقایق و مقاصد مطرح در روایات ضروری است. مفسران نیز همچون متکلمان، محدثان و فقیهان نیازمند به کارگیری این مبانی هستند. ایشان با استناد به همین مبانی، مقصود روایات تفسیری را کشف، و از آن در تبیین کلام خداوند سود می برند. پراکندگی مباحث حدیثی در تفسیر، فرعی بودن مباحث حدیث نسبت به مباحث تفسیری و پرهیز از مباحث نظری صرف، آگاهی از مبانی فقهالحدیثی مفسران و قضاوت درباره آن را دشوار نموده است. پژوهش پیش رو با روش توصیفی- تحلیلی میکوشد تا به استخراج، تبویب و تحلیل مبانی فقهالحدیثی جوادی آملی دست یازد. بر اساس نتیجه حاصل از این پژوهش، مهمترین مبانی فقهالحدیثی ایشان عبارتند از پذیرش نظام چند معنایی روایات، وضع لفظ برای روح معنا، اصالت استعمال الفاظ روایات در معنای حقیقی و توجه به اجتهاد بر اساس روایات. نتیجه این پژوهش در حوزه مطالعات روششناسی تفسیر و نیز مطالعات بنیادین علوم حدیث به ویژه فقهالحدیث کاربرد آشکار دارد.