اثر 12 هفته تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی گرلین و میزان اشتها در زنان مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
3 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
4 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2024.73467.5775چکیده
مقدمه: افزایش میزان اشتها و عدم تحرک کافی، روند ابتلاء به بیماریهای مزمن از جمله دیابت را تسریع می کند، لذا مطالعه حاضر هدف بررسی تأثیر 12 هفته تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی گرلین و میزان اشتها در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد.روشکار: این مطالعه تجربی بر روی زنان مبتلا به دیابت نوع دو (از انجمن دیابت نجفآباد) با دامنه سنی 55-35 سال در شهر نجفآباد انجام شد. افراد بهصورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول به انجام تمرینات پیلاتس بهمدت 12 هفته بهصورت فزاینده، 3 جلسه در هفته و هر جلسه بهمدت 50 دقیقه پرداختند و برای گروه کنترل که برنامه روتین زندگی را ادامه دادند، قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی، خونگیری انجام شد و اندازهگیری گرلین به روش الایزا بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون منویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد.یافته ها: بر اساس نتایج مطالعه، انجام 12 هفته تمرین پیلاتس بر سطح سرمی گرلین (001/0≥p)، احساس گرسنگی (001/0≥p)، احساس پری (001/0≥p)، احساس سیری (001/0≥p) و احساس میل به غذا (001/0≥p) در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 معنیدار بود.نتیجه گیری: تمرین پیلاتس می تواند سبب بهبود سطح سرمی سطح گرلین و میزان اشتها شود، از این رو تمرین پیلاتس ممکن است یک روش درمانی مؤثر برای زنان مبتلا به دیابت نوع 2 باشد.