بررسی ارتباط پلیمورفیسم ژن (rs5219) KCNJ11 با استعداد ابتلاء به دیابت بارداری: یک مرور متاآنالیز
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیولوژی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 دکتری تخصصی فیزیولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی خلیج فارس، پژوهشکده علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 کارشناس ارشد ژنتیک پزشکی، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 کارشناس ارشد هماتولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران.
6 دکتری تخصصی اپیدمیولوژی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
7 کارشناس ارشد ژنتیک، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
8 دکتری تخصصی ژنتیک مولکولی، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2024.70879.5639چکیده
مقدمه: تغییر در فعالیت ژن کانال پتاسیم یکسو کننده داخلی زیرخانواده J عضو 11 KCNJ11 بهدلیل وجود برخی از پلیمورفیسمهای این ژن، اثرات گستردهای بر روی فرآیندهای متابولیک افراد مبتلا به دیابت بارداری (GDM) دارد. مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز حاضر با هدف ارزیابی دقیقتر ارتباط بین پلیمورفیسم (rs5219)KCNJ11 و GDM انجام شد. روشکار: در این بررسی سیستماتیک و متاآنالیز، جستجوی ادبیات برای شناسایی مقالات مرتبط در پایگاههای الکترونیکی مانند PubMed، Web of Science، Scopus، Cochrane، EMBASE و برخی پایگاههای فارسی زبان انجام شد. از نسبت شانس OR و فاصله اطمینان 95% برای ارزیابی ارتباط بین پلیمورفیسمهای (rs5219)KCNJ11 و استعداد ابتلاء به GDM در چهار مدل ژنتیکی استفاده شد. یافته ها: در مجموع تعداد 5578 شرکتکننده از 6 مقاله وارد متاآنالیز شدند. ارتباط معنیداری بین پلیمورفیسم ژن (rs5219)KCNJ11 و GDM در جمعیت مورد مطالعه از طریق مدل ژنتیک جمعی (049/0=p؛ 30/1-00/1: CI 95%؛ 14/1=OR) و مدل ژنتیکی مغلوب (033/0=p؛ 98/0-75/0: CI 95%؛ 86/0=OR) شناسایی شد. در مقابل، هیچ ارتباط معنیداری بین پلیمورفیسم ژن (rs5219)KCNJ11 و GDM بر اساس مدل ژنتیکی آللی (136/0=p؛ 69/1-93/0: CI 95%؛ 25/1=OR) و مدل ژنتیکی غالب (157/0=p؛ 41/1-94/0: CI 95%؛ 15/1=OR) وجود نداشت. نتیجه گیری: پلیمورفیسم ژن KCNJ11 با استعداد ابتلاء به GDM در زنان مرتبط است. با اینحال، مطالعات بیشتری بر اساس نژادهای مختلف برای تأیید نتایج مطالعه حاضر مورد نیاز است.
