بررسی تجربی اثر نرخ آتش و نسبت هم ارزی بر عملکرد مشعل متخلخل فلزی تابشی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول و استادیار، دانشگاه کاشان، دانشکده مهندسی و پژوهشکده انرژی؛
2 کارشناس ارشد، دانشگاه کاشان، دانشکده مهندسی؛
3 دانشجو کارشناسی ارشد، دانشگاه کاشان، دانشکده مهندسی و پژوهشکده انرژی؛
doi
10.22060/mej.2012.49چکیده
در مقاله حاضر عملکرد یک مشعل متخلخل تابشی از نوع فلزی به طور تجربی بررسی شده است. برای بررسی اثر نرخ آتش و نسبت همارزی، آزمایشها در پنج نرخ آتش متفاوت و در محدودهای از نسبتهای همارزی که شعله در محیط متخلخل پایدار است انجام شده است. عوامل فوق بر روی سه محیط متخلخل تشکیل شده از توریهای با شبکه ریز و درشت بررسی شده است. نتایج نشان میدهند که افزایش نرخ آتش در اکثر حالتها موجب بالا رفتن دمای سطح مشعل میشود. در هر نرخ آتش، مقدار نسبت همارزی که دمای سطح در آن بیشینه است مشخص شده است. بیشترین دمای سطح در نسبت همارزیهای کمتر از یک (1-7/0) بوده و راندمان تابشی مشعل با افزایش نرخ آتش کاهش مییابد. راندمان تابشی بیشینه در نسبت هم ارزی مربوط به دمای بیشینه سطح بدست میآید. در یک نرخ آتش معین، بیشینه دما برای محیط متخلخل ترکیبی (دولایه توری ریز و یک لایه توری درشت) در نسبت همارزی کمتری نسبت به دیگر محیطهای متخلخل رخ میدهد. نتایج بدست آمده همخوانی خوبی با نتایج دیگر دارد.
