تحلیل اثر اکوتوریسم بر سرمایه‌های معیشت روستایی در چارچوب پایداری (مورد مطالعه: روستای پالنگان کردستان)

نویسندگان

1 دانش آموختۀ دکتری منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.

2 استادیار دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران

doi
10.22059/jrwm.2020.299418.1479
چکیده

 رویکرد معیشت پایدار یکی از رویکردهای جدید در زمینۀ توسعۀ پایدار روستایی است که به منظور کاهش فقر و بهبود استانداردهای زندگی روستایی مورد توجه قرار گرفته است و عوامل مؤثر بر آن دارای اهمیت و نقش حیاتی می­باشند. در این تحقیق نیز هدف، بررسی اثر طبیعت­گردی بر معیشت پایدار روستایی در روستای پالنگان استان کردستان می­باشد. جامعۀ آماری در این پژوهش تمام افراد بالای 20 سال ساکن در روستای مورد مطالعه بودند که تعداد 623 نفر را در بر گرفته است. نمونه­گیری به روش تصادفی انجام شد که با استفاده از فرمول کوکران تعداد نمونه­ها 238 نفر انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده­ها در این پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود. پس از تأیید روایی پرسشنامه با نظر متخصصان و کارشناسان، پایایی کل با ضریب آلفای کرونباخ محاسبه که برابر 83/0 به دست آمد. تحلیل داده­ها با نرم­افزار SPSS16.0 انجام گرفت. نتایج آزمون t تک نمونه­ای نشان داد که سرمایه­های طبیعی، اجتماعی و انسانی تحت تأثیر طبیعت­گردی در روستای پالنگان در وضعیت مناسبی نبودند، همچنین از دیدگاه روستاییان روستای پالنگان، طبیعت­گردی بر دارایی کل معیشتی تأثیر کمی گذاشته است اما بر سرمایه­های مالی و فیزیکی تأثیر بهتری داشته و این تأثیر فقط در سرمایۀ معیشتی فیزیکی معنادار است. یافته­های این تحقیق نشان داد که نیاز به بهبود وضعیت طبیعت­گردی در منطقۀ مورد مطالعه به منظور دستیابی به معیشت پایدار وجود دارد و در این راستا مدیریت اصولی، مشارکت جامعۀ محلی و استفاده از پتانسیل­های طبیعت­گردی در روستای پالنگان راهگشا خواهد بود.