فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سرطان‌های زنان از جمله آندومتر، تخمدان، سرویکس و ولوو، از جمله سرطان‌های رایج زنان بوده و یکی از مهم‌ترین درمان‌های مؤثر، استفاده از تکنیک جراحی می­باشد. امروزه استفاده از داروهای ضد انعقادی تزریقی (هپارین و انوکساپارین) قبل و بعد از جراحی­های سرطان زنان در پروتکل­های درمانی رایج می­باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر داروهای آنتی‌کواگولان خوراکی (آپیکسابان) و تزریقی (انوکساپارین) در بیماران تحت جراحی ­های ژنیکولوژیک انکولوژیک انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی از سال 1400 تا 1401 بر روی 80 نفر از زنان مراجعه کننده به بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی ایران با عارضه سرطان زنان (تخمدان، رحم، سرویکس، ولوو و واژن، ...) که بیماری آنها توسط ارزیابی­های آزمایشگاهی، تشخیصی و پزشک متخصص تأیید شده و برای جراحی تشخیص داده شده بودند، انجام شد. تمام بیماران بعد از ترخیص در طی 28 روز از دو پروتکل درمانی دارویی ضد انعقاد خوراکی و یا داروی تزریقی استفاده کردند. اطلاعات دموگرافیک و شاخص‌های آزمایشگاهی بیماران مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده­ ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون من‌ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: بین گروه­ های دریافت کننده ضد انعقاد­های خوراکی و تزریقی از نظر مدت زمان خون­ریزی و هم‌چنین مدت زمان بستری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<p). همچنین میزان هموگلوبین و پلاکت در هر دو گروه بعد از جراحی در مقایسه قبل از جراحی کاهش یافته بود که از نظر آماری معنادار بود (05/0>p). نتیجه­ گیری: استفاده از ضد انعقاد­های خوراکی و تزریقی، تأثیری در میزان خون­ریزی بعد از جراحی در بیماران مبتلا به سرطان­ های ژنیکولوژیک ندارد.