بررسی پیش آیندهای رشد و تکامل پس آسیبی (شکست رابطه ی عاشقانه) در دانشجویان

نویسندگان

1 دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 کارشناس ارشد مشاوره ی خانواده

doi
10.22038/jfmh.2013.1422
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی پیش‌آیندهای رشد و تکامل پس‌آسیبی (شکست رابطه‌ی عاشقانه) از طریق مولفه‌های اسناد شکست رابطه‌ی عاشقانه و سنخ‌های شخصیتی در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز بود. روش‌کار: در این مطالعه‌ی همبستگی از نوع تحلیل رگرسیون، 214 دانشجو (160 دختر و 54 پسر) که شکست در رابطه‌ی عاشقانه را در فروردین 1389 تجربه کرده‌اند از طریق نمونه‌گیری گلوله برفی انتخاب و با استفاده از پرسش‌نامه‌های رشد و تکامل پس‌آسیبی، اسناد شکست رابطه‌ی عاشقانه و پرسش‌نامه‌ی شخصیتی فرم کوتاه نئو بررسی شدند. داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 16 و با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیری تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیری مشخص نمود که 22 درصد واریانس رشد و تکامل پس‌آسیبی توسط متغیرهای پیش‌بین (سنخ‌های شخصیتی و اسنادهای شکست رابطه‌ی عاشقانه) تبیین می‌شود و در میان این متغیرهای پیش‌بین، برون‌گرایی، وجدانی بودن و اسناد شخصی، رشد و تکامل پس‌آسیبی را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجه‌گیری: برون‌گرایی، وجدانی بودن و اسناد شخصی موجب پختگی و رشد و تکامل فرد بعد از قطع رابطه، می‌شوند