تانسور الاستیسیته فضائی در معادلات بنیادین اولری نرخی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول و استادیار، گروه مهندسی مکانیک دانشکده فنی مهندسی دانشگاه رازی
2 کارشناس ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22060/mej.2012.64چکیده
به طور معمول در تحلیل تغییرشکلهای بزرگ، معادلات بنیادین نرخی مورد استفاده قرار میگیرند. در مختصات فضائی، تانسور الاستیسیته فضایی، نرخ عینی یک تانسور تنش را به نرخ تغییرشکل مرتبط مینماید. تانسور الاستیسیته فضایی برای یک ماده مشخص در معادلات بنیادین نرخی مختلف، متفاوت است و یافتن رابطه بین آنها مورد علاقه برخی از محققین است. تحقیقات انجام شده در این زمینه محدود بوده و نتایج آنها فقط برای چند مدل خاص ارائه شده است. در این تحقیق یک رابطه عمومی و صریح بین تانسورهای الاستیسیته در معادلات بنیادین ارائه شده است. این رابطه تابعی از تانسور گرین–کاوشی چپ و بردارهای ویژه آن است.