اثرتیمارهای اتانل، نانونقره، واکس یا متیل سلولز- واکس بر روی ویژگی کیفی پرتقال تامسون ناول
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات مازندران، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
در این پژوهش اثر هر یک از ترکیبات (اتانل، نانونقره، قارچکش بنومیل %15، متیل سلولز- واکس، واکس یا اثر ترکیبی آنها) بر شیوع پوسیدگی، کیفیت بافت و خواص حسی پرتقال تامسون ناول طی 16 هفته نگهداری در دمای Cº 8 مورد بررسی قرار گرفت. پرتقالها پس از شستشو، بوسیله اتانل 70%، نانونقره ppm5 یا قارچکش بنومیل 15% ضدعفونی گردیدند. میوهها توسط واکس تجاری یا واکس متیل سلولز- واکس (با نسبت 9 به 10 وزنی / وزنی) به روش غوطهوری پوشش یافتند و سپس در هوای آزاد خشک گردیدند. نمونههای بدون پوشش به عنوان نمونههای کنترل، در نظر گرفته شدند. این پژوهشبا استفادهاز طرح آزمایشی فاکتوریل با 5 تکرار در سطح اطمینان 95% انجام یافت. در طول نگهداری، کمترین و بیشترین میزان شیوع پوسیدگی به ترتیب در تیمارهای نانونقره و اتانل مشاهده گردید. میزان پوسیدگی نمونه شاهد کمتر از اتانل بود. تفاوت معنیداری از لحاظ در صد پوسیدگی بین میوههای پوشش داده شده با واکس و متیل سلولز- واکس دیده نشد (05/0P>). پوششهای مذکور باعث حفظ بیشتر سفتی بافت، در مقایسه با نمونههای کنترل و میوه ضدعفونی شده گردیدند (05/0P<). ارزیابها بیشترین و کمترین ویژگی ارگانولیپتیکی را به ترتیب در تیمار متیل سلولز- واکس و واکس گزارش نمودند (05/0P<). از نظر طراوت ظاهری نیز اختلاف معنیداری بین دو نوع پوشش به کار رفته، مشاهده نشد.