بررسی تأثیر حجامت ساقین بر ایجاد خونریزی قاعدگی در مبتلایان به سندرم تخمدان پلیکیستیک
نویسندگان
1 استادیار گروه طب ایرانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
2 دانشیار، مرکز تحقیقات آندومتر و آندومتریوز، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3 استادیار گروه طب ایرانی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2024.73852.5795چکیده
مقدمه: سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)، از بیماریهای شایع در دوران باروری است که درمانهای رایج بیشتر علامتی بوده و استفاده طولانیمدت آنها، عوارض زیادی بهدنبال دارد. با توجه به مطالعات قبلی که نشاندهنده تأثیر حجامت ساقین بر الگوی الیگومنوره بوده است، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر حجامت ساقین بر علائم بالینی، آزمایشگاهی و کیفیت زندگی در مبتلایان به این سندرم انجام شد. روشکار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که در سالهای 1400-1398 انجام شد، 60 زن مبتلا به PCOS که دارای سیکلهای قاعدگی حداقل 60 روزه در یکسال اخیر بودند، وارد مطالعه شده و به دو گروه 30 نفره حجامت و شاهد تقسیم شدند. در روز 26 قاعدگی بعد از تهیه نمونه خون جهت انجام آزمایش در هر دو گروه، برای گروه مداخله، حجامت از ساق هر دو پا انجام شد. تغییرات سیکل قاعدگی، مقاومت به انسولین و کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه Cronin مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمونهای کای دو و تی دانشجویی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافته ها: در 21 نفر از گروه حجامت و 6 نفر از گروه شاهد قاعدگی بعد از مداخله اتفاق افتاد که این تفاوت از نظر آماری معنادار بود (001/0>p). تغییرات مقاومت به انسولین در گروه مداخله معنادار بود (03/0=p). کیفیت زندگی گروه حجامت با اختلاف معناداری بهبود یافت (01/0=p)، ولی در گروه شاهد اختلاف آماری معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: حجامت ساق پا می تواند بهعنوان یکی از گزینه های ایجاد خونریزی در افراد مبتلا به PCOS مدنظر قرار بگیرد. بدیهی است مطالعات بیشتر جهت مقایسه پروتکلهای مختلف و بررسی مکانیسم آن ضروری است.