ارزیابی مدل DWB و اصلاح آن برای برآورد مولفههای بیلان آب در مقیاس سال-حوضه(مطالعه موردی: محدوده مطالعاتی رخ و نیشابور)
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد گروه مهندسی آب دانشکده عمران، دانشگاه فردوسی مشهد
3 استادیار گروه مهندسی آب دانشکده عمران، دانشگاه تهران
4 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی دانشگاه فردوسی مشهد
5 استاد دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
6 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
هدف اصلی از پژوهش حاضر اصلاح، توسعه و ارزیابی مدل دینامیکی بیلان آب «DWB »، با رویکرد کاربرد ضرایب تناسبی «به نوعی قیود مبتنی بر واقعیتهای هیدرولوژیکی» و اعمال میزان برداشت از منابع آب سطحی و زیرزمینی به همراه واسنجی و تحلیل عدم قطعیت پارامترها آن، است. نتایج نشان داد که به طورکلی نمیتوان یک مجموعه پارامتر بهینه برای واسنجی مدل DWB و SDDWB (شکل توسعه یافته) بدست آورد و اغلب پارامترهای این مدلها برای هر دو محدوده مطالعاتی (رخ و نیشابور) در واسنجی مدل از قابلیت تشخیصپذیری پایینی برخوردار هستند. مقدار متوسط خطای کلی بیلان سطحی مدل DWB، بیانگر عملکرد ضعیف مدل بوده و بین مقادیر تغییرات حجم آبخوان محاسباتی و مشاهداتی اختلاف معنادار وجود دارد که دلیل اصلی آن عدم اعمال اثرات برداشت از منابع آب زیرزمینی در مدل DWB است. بررسی نتایج عملکرد مدل SDDWB نشان داد که مقدار نسبی شاخصهای PRMSE برای هر دو محدوده مطالعاتی، کمتر از 10 درصد برآورد شده که نشان دهنده دقت قابل قبول مدل SDDWB میباشد. بطور کلی نتایج بیانگر آن است که میزان خطای کلی تخمین مولفههای معادلهی بیلان آب سطحی و زیرزمینی با استفاده از مدل SDDWB در مقایسه با مدل DWB بسیار کمتر بوده و این امر بیانگر تاثیر مثبت اصلاحات و توسعه صورت گرفته بر روی مدل DWB میباشد. واژه های کلیدی: بیلان آب،ضرایب تناسبی، SDDWB، عدم قطعیت.