مقایسه ی سطح اضطراب در دانش آموزان دبیرستانی روستایی و شهری در مشهد

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

doi
10.22038/jfmh.2013.888
چکیده

تاثیر تغییرات سریع فرهنگی‌اجتماعی و افزایش اﺧﺘﻼﻻت عصبی‌رواﻧـﻲ در دنیا، این اﺧــﺘﻼﻻت را به دوﻣــﻴﻦ عامل ناتوانی تا ﺳــﺎل 2020 تبدیل نموده است. اﺧﺘﻼﻻت عصبی‌رواﻧـﻲ به ویژه اضطراب در نوجوانان، عامل مهمی در کاهش سلامتی، افت تحصیلی و اقدام به رفتارهای مخاطره‌آمیز است. این مطالعه به منظور بررسی سطح اضطراب دانش‌آموزان روستایی و شهری در مشهد انجام گرفت. روش‌کار: در این مطالعه‌ی مقطعی، تعداد 340 دانش‌آموز دبیرستانی روستایی و شهری مشهد در سال 1385 با نمونه‌گیری طبقاتی‌خوشه‌ای وارد پژوهش شدند و مشخصات جمعیت‌شناختی، نحوه‌ی انجام فرایض دینی، علاقه به تحصیل و وضعیت تحصیلی ایشان بررسی شد. داده‌ها توسط پرسش‌نامه‌ی اضطراب اشپیل‌برگر جمع‌آوری و با آزمون‌های تحلیل واریانس، تی و مجذور خی تحلیل شدند. یافته‌ ها: در مجموع 337 نفر دانش‌آموز با میانگین سنی 3/1±5/16 سال بررسی شدند. از شرکت‌کنندگان 175 نفر (52%) ساکن روستا بودند. اضطراب حالت و صفت به درجات شدید به ترتیب در 23 و 19 درصد دانش‌آموزان مشاهده شد. در دانش‌آموزان روستایی میزان اضطراب بالاتر از شهر بود (001/0P<) و حداکثر میانگین نمره‌ی اضطراب در دختران روستایی دیده شد. دختر بودن (01/0=P)، بی‌علاقگی به رشته‌ی تحصیلی (01/0=P) و عدم انجام منظم فرایض دینی (02/0=P) با سطح اضطراب بالاتر همراه بود. نتیجه ‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، میزان اضطراب در دختران و به ویژه دانش‌آموزان جامعه‌ی روستایی بیشتر بود. لذا غربالگری اختلالات اضطرابی و راهکارهای ارتقای سلامت روان، فراهم‌سازی شرایط آموزشی و تفریحی مناسب در مدارس روستایی باید مورد توجه قرار گیرد.