طراحی مدل کوچینگ توسعه گردشگری پایدار در نظام آموزش و پرورش.مورد مطالعه: استان گیلان.
نویسندگان
1 استادیار مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.22054/tms.2024.78228.2919چکیده
استان گیلان بهدلیل داشتن جاذبههای طبیعی، تاریخی و فرهنگی بسیار زیاد، پتانسیل بالایی در رشد و توسعه گردشگری دارد. بنابراین، در این پژوهش سعی شده است با استفاده از ظرفیت سازمان آموزشوپرورش در انتقال مبانی فرهنگی و همچنین، متناسب با شرایط و ویژگیهای جغرافیایی، اقلیمی، فرهنگی و اجتماعی استان گیلان، مدلی طراحی شود تا این استان بتواند با استفاده از اجرای طرح کوچینگ «معلمان» زمینه توسعه پایدارگردشگری را فراهم آورد. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی است. روش گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر، بهصورت کتابخانهای و همچنین بهروش میدانی از طریق مصاحبه و مشاهده بوده است. همچنین از روش تحلیل محتوای کیفی به جهت بررسی محتوای مبانی نظری، آییننامههای اجرایی، مصاحبههای صاحبنظران و خبرگان و اسناد در این تحقیق استفاده شده است. جامعه مشارکتکنندگان، متخصصان و افراد فعال درحوزه گردشگری و کوچینگ استان گیلان هستند که در این میان افرادی که تجربه، آگاهی و اطلاعات کافی و بهترین شرایط را برای ارائه اطلاعات مورد نیاز در حوزه گردشگری پایدار داشتند، انتخاب شدهاند. برای انتخاب نمونه، از روش نمونهگیری هدفمند و گلولهبرفی استفاده شد که بر اساس قاعده اشباع با استفاده از 15 مصاحبه این مهم حاصل شد و بهمنظور اطمینان بیشترتا مصاحبه بیستم نیز ادامه پیدا کرد. براساس یافتهها، از جمله پیامدهای اصلی و اصول گردشگری پایدار شامل حفظ، حراست و حمایت ازمحیطزیست، ساختارهای اجتماعی، صیانت از فرهنگ و آدابورسوم جوامع است که با بهرهگیری از تکنیک کوچینگ میتوان تا حد ممکن به نکات مثبت گردشگری پایدار افزود و از نکات منفی آن نیز کاست.