مؤلفه‌ها و شاخص‌های احراز مفاهیم پدیدارگرایانه مکان در فرآیند طراحی معمار

نویسندگان

1 استادیار، گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

2 گروه معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران

4 مدرس گروه معماری، دانشگاه گرمسار، دانشکده فنی و مهندسی، گرمسار، ایران

doi
10.22034/jgeoq.2022.315656.3415
چکیده

پدیدارشناسی مسئله ای توصیفی است نه تییینی یا استنتاجی. پدیدارشناسی می کوشد تا صورت های اساسی تجربه و فهم را از آن حیث، که قابل تجربه و فهم اند نشان دهد، نه این که فرضیه پردازی کند یا بیرون از حدود آنها دست به استنتاج بزند. هدف پژوهش، بررسی مؤلفه‌ها و شاخص‌های احراز مفاهیم پدیدارگرایانه مکان در فرآیند طراحی معماری است. روش پژوهش حاضر، کیفی و سوال محور است. منابع پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و با جمع آوری اطلاعات و فیش برداری از مطالب مرتبط با عنوان پژوهش مطالب گرد آوری شده است. بر اساس نتایج پژوهش می توان گفت که عواملی مانند ادراک ذهنی، جهان بینی افراد، مذهب و دین، رنگ آمیزی و تزیین مکان، احساسات فردی و گذشته مکان در بعد فرهنگی در احراز مولفه ها و شاخص‌های پدیدار مکان موثر هستند. همچنین در سایر ابعاد زمانی عواملی مانند مدت زمان سکونت، در بعد فضایی، عواملی مانند نوع مصالح به کار گرفته شده در معماری، در بعد بین فردی، نیاز های و خواسته های دیگر افراد و همچنین فرهنگ افرادی که با آنها زندگی می شود در شکلی گیری حس تعلق به فضا نقش بسیار مهمی دارند. از اینرو می توان گفت که مولفه ها و شاخص‌های مربوط به دیدگاه پدیدار شناسانه بر روی مفهوم مکان تاثیرگذار هستند.