فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی فراوانی وقوع برف در ایران طی چند دهه گذشته و ارتباط آن با شراط دمایی، از داده‌های ساعتی هوای حاضر، دمای خشک و دمای نقطه شبنم در ۳۰۴ ایستگاه همدید طی بازه زمانی ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۰ استفاده گردید. ابتدا از بین۱۰۰ شناسه هوای حاضر، ۶ شناسه مربوط به بارش برف استخراج و سری زمانی دما، دمای نقطه شبنم و درصد بسامد شناسه‌های برف محاسبه و شرایط دمای خشک و دمای نقطه شبنم، هنگام ریزش برف برای هر شناسه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بارش برف در ایران پدیده ای بسیار کم بسامد است و کمتر از ۲ درصد هوای حاضر را شامل می شود. از طرف دیگر ریزش برف رگباری و شدید نیز چندان معمول نیست و بخش اعظم بارش برف، بصورت ملایم تا متوسط می بارد. به لحاظ زمانی امکان ریزش برف در ایران از آبان تا ابتدای فرودین فراهم است اما بیشتر رویدادهای برفی در ماه‌های دی و بهمن حادث شده است. در تمامی ساعات شبانه روز امکان ریزش برف وجود دارد اما بیشترین بسامد برف در ساعات اولیه روز، بویژه بین ساعت ۶ تا ۱۰ صبح روی می دهد. در مجموع توزیع بسامد شرایط دمایی بارش برف در کشور دارای چولگی منفی بوده و محور تقارن آن حول دمای صفر درجه سلسیوس است. بطوریکه می توان گفت بهترین شرایط دمایی سطح زمین برای وقوع برف دمای حول و حوش صفر درجه، بویژه در بازه دمایی ۱ تا ۵- درجه سلسیوس است.