تجزیه ارزش افزوده صادرات ناخالص فعالیت های اقتصادی ایران: یک رویکرد بین کشوری
نویسندگان
1 دانشیار، اقتصاد نظری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد و بازرگانی، دانشگاه خرونینگن، خرونینگن، هلند
3 دانشجوی مهندسی کامپیوتر، دانشکده علوم ریاضی، آمار و رایانه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/joer.2024.78216.1201چکیده
در سال های اخیر با افزایش دسترسی به داده ها و آمار، به ویژه جداول داده ـ ستانده چند کشوری و دادههای خرد در سطح شرکت، همچنین پیشرفت در ظرفیت پردازش داده کامپیوترهای شخصی برای مدیریت این مجموعه داده های عظیم و همچنین زیرساخت اطلاعات و ارتباطات، امکان استفاده مشترک کارآمد از پایگاه های داده را برای تجزیه و تحلیل تجارت خارجی فراهم کرده است. هدف این مقاله پیاده سازی روش تجزیه صادرات ناخالص بورین و مانچینی (2023)، با استفاده از رویکرد منبع محور و چشم انداز کشور صادرکننده، به عنوان تحلیل پایه برای تجزیه ارزش افزوده در صادرات ناخالص فعالیت های اقتصادی ایران است. سهم این مقاله در ادبیات اقتصادی ایران، در سه محور زیر خلاصه میشود:یک از داده های پایگاه داده ستانده بین کشوری سال 2016 با لحاظ ایران برای مستندسازی تجربی استفاده میکند. دوم، از بین چارچوب های نظری موجود، تمرکز میکند برآخرین چارچوب نظری مطرح شده توسط بورین و مانچینی (2023) با رویکرد منبع محور و چشم اندازکشوری برای تجزیه ارزش افزوده صادرات فعالیت های اقتصادی ایران. سوم، تفسیری ساختاری ارایه میدهد از تجزیه ارزش افزوده صادرات اقتصاد ایران برای سال 2016 که میتواند مورد استفاده محققان و سیاست گذاران در خصوص زنجیره ارزش جهانی فعالیت های اقتصاد ایران قرار بگیرد. نتایج نشان میدهد ایران در اقتصاد جهانی نقش اندک و شکنندهای دارد.
