فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روش‌های رهایی پویای معمول، به سبب بهره جستن از بار ثابت، توانایی پیمایش مسیر ایستایی را ندارند. در این شیوه‌ها، پرش‌هایی در نقطه‌های بازگشتی بار و تغییرمکان روی می‌دهند. با وارد کردن عامل بار متغیر، این کاستی برطرف می‌شود. در این مقاله، راه‌کار نوی برای محاسبه‌ی ضریب بار پیشنهاد می‌شود. این رابطه با کمینه کردن هم‌زمان کار خارجی و کارمایه‌ی پسماند به‌دست می‌آید. ضریب بار پیشنهادی فقط به عامل‌های ساختگی فن رهایی پویا وابسته است. برای نشان دادن شایستگی فرآیند جدید، چندین سازه‌ی خرپایی، قابی و پوسته‌ای تحلیل ناخطی هندسی می‌شوند. رتبه‌ی راه‌حل‌های گوناگون به وسیله‌ی شمار تکرارها، شمار نقطه‌های همگرایی و زمان واکاوی به‌دست می‌آید. پاسخ‌های عددی کارایی روش پیشنهادی را نشان می‌دهند. به سخن دیگر، شیوه‌ی نویسندگان افزون بر دقت مناسب، نرخ همگرایی بالایی نسبت به دیگر راه‌کارها دارد. از سوی دیگر، زمان واکاوی شیوه‌ی نویسندگان برای پیمایش مسیرهای ایستایی نسبت به دیگر فن‌ها کاهش مناسبی داشته است.