ارزیابی سطح تاب‌آوری محلات شهری با رویکرد ‌عدالت فضایی(مطالعه موردی: بندر امام‌خمینی(ره))

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران

2 1-کارشناسی‌ارشد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحدماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران

doi
10.22034/rsgi.2025.62502.1088
چکیده

امروزه اصلی‌ترین عامل بحران‌های جوامع شهری، ریشه در نابرابری‌های اجتماعی و کمبود عدالت فضایی است. وجود چنین نابرابری ها و نبود یک برنامه منسجم برای نقش بیشتر تاب‌آوری در ساکنان نواحی مختلف یک شهر به تشدید موضوع منجر شده است. نظربه اهمیت‌ موضوع هدف این پژوهش ارزیابی تاب آوری محلات شهری با رویکرد عدالت فضایی در بندرامام ‌خمینی(ره) است. . نوع تحقیق کاربردی و روش تحقیق، پیمایشی- ارزیابی با تاکید بر پرسشنامه می‌باشد. جامعه آماری شامل ساکنان23 محله بندر امام خمینی(ره) بوده که حجم نمونه تعیین شده429 نفر است. به‌ منظور بررسی‌ نرمال‌بودن توزیع ‌داده‌ها از آزمون کلموگروف-‌اسمینروف و برای تاییدحجم نمونه انتخاب شده از شاخص KMO و آزمون بارتلت و برای وزن دهی و رتبه‌بندی متغیرها از تکنیک AHP فازی استفاده شده است. نتایج پژوهش بااستفاده از تکنیک AHP فازی برای شاخص‌های چهارگانه تاب‌آوری نشان می‌دهد، شاخص اقتصادی با وزن 2906/0در اولویت اول و شاخص‌های زیربنایی – کالبدی با وزن2782/0، زیست‌محیطی2245/0 و نهادی – اجتماعی2066/0 به ترتیب در اولویت‌های دوم تا چهارم قرار گرفته‌اند. همچنین محله فازیک مفتح‌شمالی با امتیاز 979/ 0 و محله صباغان(کمپB) با امتیاز 591/0 از نظر سطح تاب‌آوری در بین بیست وسه محله بندر امام خمینی(ره) در رتبه اول و آخر قرار گرفته اند.