تاثیر سطوح مختلف کنجاله کنجد بر مصرف خوراک، تولید و ترکیب شیر، فراسنجه‌های خونی و گوارش‌پذیری ظاهری مواد مغذی در گاوهای اوایل دوره شیردهی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد،گروه علوم دامی. دانشکده کشاورزی. دانشگاه زنجان

2 استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش بخش کشاورزی استان چهارمحال و بختیاری ، شهرکرد ایران

3 دانشجوی دکتری، دانشگاه زنجان. گروه علوم دامی

4 استاد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، تخصص: تغذیه دام

5 استادیار،دانشگاه شهرکرد- دانشکده کشاورزی- گروه علوم دامی

doi
10.22059/jap.2020.290511.623449
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر سطوح مختلف کنجاله کنجد در جیره گاوهای اوایل دوره شیردهی بر مصرف ماده خشک خوراک، تولید و ترکیبات شیر، گوارش‌پذیری ظاهری مواد مغذی و فراسنجه­های خونی بود. شش رأس گاو شیری هلشتاین با میانگین روزهای شیردهی 3±26 روز (سه رأس گاو زایش اول و سه رأس گاو چند بار زایش) در قالب طرح مربع لاتین 3×3 تکرارشده به‌طور تصادفی به یکی از سه تیمار آزمایشی اختصاص یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل 1- جیره شاهد، 2- جیره حاوی 33/4 درصد کنجاله کنجد و 3- جیره حاوی 66/8 درصد کنجاله کنجد بودند. طول هر دوره 21 روز با 14 روز برای سازگاری دام و هفت روز پایانی به‌عنوان روزهای نمونه­گیری در نظر گرفته شد. افزایش سطح کنجاله کنجد در جیره گاوها اثری بر ماده خشک مصرفی، تولید و ترکیبات شیر (چربی، پروتئین و لاکتوز)، بازده استفاده از خوراک، گوارش‌پذیری ظاهری مواد مغذی و فراسنجه­های خونی نداشت. نیتروژن اوره­ای شیر با افزایش سطح کنجاله کنجد در جیره کاهش یافت (05/0>P).  غلظت نیتروژن اوره­ای خون با افزایش سطح کنجاله کنجد تمایل به کاهش داشت (10/0 =P). براساس نتایج حاصل، کنجاله کنجد می‌تواند به‌عنوان منبع پروتئینی مناسبی تا سطح نه درصد جیره در تغذیه گاوهای ‌شیری استفاده شود.